l qutusuna atdı.
- səndən qurtulmağıma az qalıb. Çox az..
- nə danışırsan öz -özünə. Iclasa gəl.
- Heç.. Firuzə bu gün də gözümə dəymədi.. budur sizin ən yaxşı işçiniz.
- Gəlməyib.
- Vallah mən görməmişəm.
- Doğrudan bu qız ağ eləyib.
- Kimə gevənirsə artıq.
Ömərlə Ayşə Firuzənin qeybətini edərkən anidən açılan qapı ilə diksindilər. Kənan dəli kimi çəri girib otağa göz gəzdirdi. Ömərlə Ayşəni görüb onlara yaxınlaşdı.
- Hanı o?
- Kim?
- Firuzə hanı?- söz soruşdum. Dedim haradadır? Nə donub qalmısınız
- gəlməyib, yoxdur.
- Gələn kimi mənə xəbər edin.
Kənanın otaqdan tələsik çıxmasına Ayşə və Ömər bir birilərinə baxaraq qaldılar.
- görəsən nə olub?
- Sənə qalmayıb. Iclasa gəl.
- Mən bilirdim ki, bu qız nəsə töərədəck..
- Ayşə, iclasa dedim!
- Ayşə ayşə.. kor eləyib qzı hamınızı elə bil. Nə edirəm gözə batıram
***
- Firuzə isə artıq evinə çatmışdı. Səlmanın işə getməsi ilə o içəri keçdi. Geyimlərini çantaya toplayıb evdən çıxdı. Bilirdi ki, onu burada Kənan tapacaq. Axtaracağğından əmin idi. Tələm tələsik çıxdığından məktub qabına belə baxmadı. Səhər saatlarında kuryerin gətirdiyi məktub qabında da qaldı. Səlmaın evinə dönərək otaqda qoyduğu çantasından palatar çıxarıb əynini dəyişdi. Evdə oturmayacaqdı. Artıq iş axtarışına çıxırdı. Amma köhnə iş yerinə də getməliydi. Indi nə Kənanı nə də Onuru görmək arzusunda deyildi. Onuru görsə belə əhəmiyyət verməzdi, amma Kənan yox. əlindən cinayət belə çıxa bilərdi. İçindəki hikkəsini yatırdacaq heç bir bəhanə yox idi. Firuzə iş axtarışına çıxsa da hər zaman rastlşadığı problemlərlə üzləşirdi. Köhnə iş yeri olduqca nüfuzlu olduğundan onlar üçün miqrantları işə götürmə olduqca asan başa gəlirdi. Firuzə qərar vermişdi ki, sakit, daha kiçik bir yerdə heç kimin gözünə batmadan işini dabam etdirsin. Amma ilk növbədə telefon nömrəsini dəyişdirmək üçün mağazaya girdi. Sönülü olan telefonunu açmadan kartı çıxardaraq küçəyə atdı. İndi onu nə Kənan nə atası tapmayacaqdı. Yeni kartının nömrəsini ancaq