m qaçırırlar...eyy getmə.. kömək ediin!
- Səsini atma başına yenə.
- Sən kəs. Məni də yerə qoy. Zəhləm getmiş
Kənan onu maşına salıb qapıları bağladı. Firuzə ayaqqabısı ilə şüşəni vurub sındırmaq istəsə də alınmırdı
- bəxtim gətirib ki, ayağındakı rahat ayaqqabıdır. Hündürdaban da ola bilərdi.
- Bəxtin gətirib? Sən hələ kimə bulaşdığını bilmirsən Kənan Balcıoğlu qorx məndən.
- Sakitləşməyincə maşında qalcaqsan.
- Ömrümün sonuna qədər burada saxlayası deyilsən ki.
- Lazım gəlsə saxlayaram.
- Görərik..
- Baxarıq.
- Onsuzda oturacaqsan bu maşına.
- Aha elə bu saat. Mən sükan arxaına keçincə sən də düş qaç elə? Yuxunda!
- Aaaaaayyy! Zəhləmgetmiş, eşşək. Ayı...
- Şad oldum mən də Kənan.
- Adın batsın.
- Bilsəydim ağzını əlini qolunubağlayıb atardım maşına.
- Aç qapıları!
- Yaxşı.. görürəm sakitləşməyəcəksən. Mən bilirəm neyləyəcəyimi.
Firuzə ayaqları ilə yan oturacağın şüşəslərini də sındırmağa çalışdı amma nafilə.
- özünü yorma. Xüsusi hazırlanmış şüşələrdir. Ayağın sınar, amma şüşə yox.
- Kənan aç.. oynama. Ver pasportumu cəhənnəmolum gedim.
- Axtarışdasan başa düşürsən. Tapsalar əvvəl həbsə sonra da ölkənə göndəriləcəksən.
- Sənə nə! Bax sənə nə! Özüm bilərəm. Aç qapını dedim!
- Bağırma orada! Sənin yaxşılığın üçün edirəm.
- Istəmirəm. Sənədən gələn yaxşılığı gördüm! Aç dedim!
Kənan maşına söykənib gözləməyə başladı. Firuzə nə qədər orada bağırsa da ona əhəmiyyət vermirdi. Az sonra evakuator gəlincə Firuzə sakitcə onu izləməyə başladı. Kənan onlara yaxınlşaıb nəsə danışırdı. Bir az sonra isə bəlli oldu ki, maşını götürəcəklər. Firuzə bunu başa düşncə yenidən qışqır-bağır salmağa başladı. Avtomobilin sürücüsü qəribə şəkildə Kənana tərəf dönüb baxanda Kənan əli ilə önə dönməsini əmrini verərək özü kənardan Firuzənin çırpınmasını gülümsəyərək izləyirdi.
- sənə nifrət edirəm! Eşidirsən! Sənə nifrət edirəm!
- Eşidirəm eşidirəm. Çox sağol...... Alo... hə mənəm. Az əvvəl dediyim tapşırığı unut. Özüm tapdım...Sən mənə bir neçə