yatdığını gördü. Yataqmı böyük idi yoxsa Firuzəmi çox kiçik idi seçə bilmədi. Onun bu halını görəndə az əvvəlki əsəbindən heç nə qalmadı. Gülməyə başladı. Gecə buralar sərin olduğundan artıq külək başlamışdı. Pəncərələr sındığından ağ tüllər uçuşurdu. Otaqdakı soyuqluğu hiss edincə Kənan yatağın örtüyünü Firuzənin üzərinə çəkdi. Özü də yanında uzanaraq ona tamaşa edirdi.
- Baş bəlası...neynəyək ki, qalasan burada. Bir çarə var, amma onu necə edəcəm onu da bilmirəm.
Firuzə yavaşca yerində tərpənərək gərnəşməyə başladı. Əlini yatağın o viri tərəfinə atanda Kənanın üzünə vurdu. O anda hər ikisi dik atıldı. Kənan Firuzənin əlinin sərtliyindən Firuzə isə Kənaın səsindən.
- Axmaq. Qorxutdun.
- əlinin ağırılığına baxee. Elə bil qız deyil pəhlivandır.
- Sən...dayane.. sən nə cəsarətlə burada uzanmısan..
- Nə olar, bu gün onsuzda yetəri qədər qışqırbağır eşitmişəm. beynim artıq dözmür. Indi də sən başlama. Danışmalıyıq.
- Səninlə danışacağım bir şey yoxdur. Niyə anlamırsan bunu. Niyə izah edə bilmirəm. türkcəm zəif ola bilər, amma aydın şəkildə deyirəm ki, istəmirəm... köməyini istəmirəm. başa düşdün!
- Bağırma..
Kənan əlini başına atıb yenidən yatağa uzandı.
- Dərdin nədir sənin Kənan bəy. Nə istəyirsən.
- Bunu sonra danışarıq. Indi daha vacib məsələ var. Bu gün bütün günü miqrasiyada olmuşam. Sənin burada qalmağının, ölkənə deportasiya olmamağının, həbsə getməməyinin bir yolu var.
- ....nəymiş?
- ....
- Eşidirəm.
- ...dedilər ki...
- Nə deyəcəksənsə denənə tez ol!
- Yalnız türk vətəndaşı ilə ailə qursan ölkənə göndərməyəcəklər.
- Nə!?
- Dinlə əvvəlcə o saat reaksiya vermə.
- Nəyi dinləyim? ....bax... gəl belə edək... sən məni buraxırsan. Mən gedirəm. özüm öz başımın çarəsinə baxacağam....razılaşdıq?
- Firuzə,
- əla, razılaşdığımıza sevindim. Çox sağol.. indi mən gedirəm.
- ay qız dayan. Özü şərt qoyur özü razılaşır. Sənə axtarışdasan deyirəm sən gedirəm deyirsən.
- Ay bala axtarışda olan mənəm sən yox. əl çək. Mən ölkəmə qayıdıram.