yegane insan Selma idise o da artıq ezirzesini yazıb getmişdi. Sonradan evine Firuzeden belke nese xeber öyrene biler adıyla getse de köçüb getdiklerini öyrenmişdi. Bununla da yegane xeber alacağı insan da getmişdi. Düşünürdü ki, belke de en yaxşısı budur. Tez bir zamanda unudar. Bağlandığı insandan qopmuş olar. Xeber aldıqca bu mümkün olmayacaqdı. Kenan evvelkinden daha çox eylenmeye vaxt ayırır, bir anlıq bele tek qalmamaq üçün elinden geleni edirdi. Çünki tek qalan kimi ağlına sadece firuze gelirdi. Ve bu onu incidirdi.
- Kenan ....Kenaaannn...
- He..
- Offf Kenan, yene uçdun getdin..
- ....
- Ne olub sene? evvelki kimi deyilsen?
- Heç ne olmayıb.
- Bes niye bele fikirli gezirsen? Sen ki, heç neyi vecine almayan insan idin.
- Nazan çox danışırsan. Sene demişem axı, çox danışan qadınları sevmirem.
- Sen beyem qadınları sevirsen ki? Senin bildiyin ancaq onlarla eylenmekdir.
- Eeee çox danışdın amma.
- Yaxşı yaxşı getme dayan.. bağışla... neynim seni qısqanıram. Ağlındakı kimdir bilmirem, amma o seni
- Nazan! Tek kelime bele danışsan..
- Susdum...vessalam..
- ....
- Gedek belke..
- Hara?
- Ne bilim. Menim evime, ya senin evine...
Kenan badesindeki son içki damlasını da ağzına alıb Nazanı süzmeye başladı. Üzünde tebessümle ayağa qalxaraq Nazanın elinden tutub mekandan çıxdı. Nazanın evine gelmişdiler. Içeri keçen kimi çiynindeki şerfi yere ataraq qollarını Kenanın boynuna sardı. Kenan kenara çekilerek otaqda şkafın üzerine düzülen içkilere yaxınlaşdı. Eve daha evvel geldiyinden yerini bilirdi. Badesini doldurub birden başına çekdi. Boşalan badeni yene doldurunca Nazan elini atıb aldı.
- Hopp gece indi başlayır. Yavaş bir az.
- Ver bura...
- Uşaqlıq eleme..
- Dedim ki, ver bura.
Kenan badeni almağa çalışarken Nazan elinden kenara atıb Kenanın boynuna sarılaraq onu öpmeye başladı. Qarşılıq ala bilmeyince geriye çekilerek Kenanın üzüne baxırdı. O ise baxışlarını qarşısındakı qadından başqa her yere dikirdi.
- Gerek ancaq içki ile beynin

<< 1 ... 103 104 [105] 106 107 ... 172 >>