görmüşdü.Düz mənə baxırdı.Gözlərimə.Əlində su qabı ilə dik durmuşdu.Damarımda qan sanki dayanmışdı.Sanki bir sehrbaz zamanı saxlamışdı.Sanki yerdə qarışqalar belə dayanmışdı.Sadəcə mən ona baxırdım isə mənə.Bundan gözəl bir mənzərəni təsvir etmək üçün lüğətdə elə söz tapılmazdıBunu sadəcə yaşamaq lazım idi və mən indi onu yaşayırdım.Ta ki Vasif məni oyadıncaya qədər.Məni silkələdi.Tələsmək lazım olduğunu dedi.Diqqət çəkirdik və şübhələnə bilərdilər.Ətrafa göz gəzdirdim.Daxmalardan kənarda ağaclıq gözümə dəydi.Görüşmək üçün ideal yer idi.Ayselə dönüb göz qaş elədim ora gəlməsini istədim.Aysel də ağaclığa baxdı və sonra dönüb mənə baxdı.Ama baxışından heç nə sezə bilmədim.Getmək vaxtı idi.Yavaş yavaş o ağaclığa addımladım.Vasif mənə gözətçilik edirdi.Ona görə də məndən bir az aşağıda dayandı..Saniyələr saatlar kimi keçirdi.Ama o gəlmək bilmirdi.İçimi şübhələr, qorxular, suallar bürümüşdü.Ya gəlməsə? Ya ona heç bir dəfə olsun sözümü deyə bilməsəm? yox yox belə düşünməməliyəm.Hər şey yaxşı olacaq.
Beləcə 20 dəqiqə gözlədim.20 dəqiqənin sonunda artıq otların xışıltısını eşitdim.Ağacın arxasından boylandım.O idi.Gəlirdi.Gələn bir insan deyildi. Insan ola bilməzdi.Ona indi mələklər belə qısqanardı bəlkə də.Ən azından mənim dünyamda elə idi.Əynindəki cır cındır idi, makyaj nə vaxtsa üzünə dəyib ya yox heç bilmirəm də.Ama u halında belə gözəl idi.onu dəbli geyimdə, bəzəkli təsəvür etmək isə ürək döyüntülərimin sürətini artırmağa yetərdi.
Budur artıq o qarşımda dayanmışdı.Məə baxaraq nəsə deməyimi gözləyirdi.Mənsə bacarmırdım.Səs çıxmırdı məndən.Sanki anadangəlmə lal imiş imi danışmağın nə olduğundan xəbərsiz idim.Ama özümə gəlməliydim burda çox dayana bilməzdi.Ona görə də özümü bitəhər danışmağa məcbur etdim.
- Salam.
- Salam
- Mmm necəsən?
- Yaxşıyam
- Şeyy mənn..
- Kimsən sən? Nə istiyirsən?
Bu səsin melodiyası altında danışmaq nəsə başa salmaq nə dərəcədə mümkündü axı? Səsin bihuş edici təsiri altında sərxoş olmuşdum.ama zorla da olsa danışmağa başladım.
-