axı? Səsin bihuş edici təsiri altında sərxoş olmuşdum.ama zorla da olsa danışmağa başladım.
- Adım Hüseyndir.Sən oturduğun döngənin yanındaki universitetdə oxuyuram.Səni o gördüyüm gündən özümdə deyləm.bilmirə necə qarşılayassan ama səni sevirəm.
- Bilirəm
- Nə fikirləşirsən
Qız bir anlıq duruxdu.Başını aşağı saldı və düşündü.Bu bir neçə saniyə çəkdi
- Bu olan iş deyil axı
- Onu mənə burax.Hər nə olur lsun vecimə deyil sevirəm səni..Sən əsas içində nə düşünürsən?
- Bilmirəm.Getməliyəm
- Axı indi gəlmisən
- Yox axtaracaqlar indi məni.Bizi görsələr.mənə də sənə də yaxşı olmaz.Gedim mən
- Bəs səni harda görə bilərəm mən?
- Qayıdacam mən həmin yerə
- Haçan ?
- Bilmirəm.Vasif qaçırmaq sözünü eşidəndəki gözlərinin bərəlməsini görməliydiz məncə.Həm də bu qərara olduqca əsəbləşmişdi.Onun üçün sevgi falan boş şey idi.Onun “sevgisi” kimisə aldadıb yatağa salana qədər idi.Yani klassik Bakı oğlanlarının həmişəki mübarizəsi.Ona görə də mənim bu sevgi uğruna fədakarlığım ona çox bayağı gəlirdi.Qaçırdacağımı dedikdən sonra Vasif dayandırmaq mümkün olmadı.Söz dalınca söz dedi:
- Nəəəəə? Ayə dəlisən sən? Başıvı hara çırpdın ala? Qaçırmaq nədi? Özü də nəyi nəyi bir dilənçini..
- Vasif hər dəqiqə dilənçi dilənçi deyib durma.O bir dilənçidən əlavə mənim sevdiyimdi başa düş
- Yaxşı görəy, Ə necə qaçırassan? Hara? Sonra nolacaq? Bəs ailən? Eşitsələr hələ sevməyivi dəli olarlar nəinki qaçırmaq. Pulsuz zadsız qalarsan
- Görərsən mən bilirəm neyniyəcəm
- Day səni Allaha tapşırırıam get neynirsən elə
Vasif bunu deyib ayağa durdu.İşinin olduğunu deyib ayrıldı.Mənsə bir az yatıb özümə gəlmək və bir az da fikirləşmək üçün evə qayıtdım.Otağıma keçib saatlarla düşündüm, götür qoy elədim və bir plan hazırladım.Sonra yatmağa uzandım.Sabahdan fəaliyətə başlıyacaqdım.
Sabah erkəndən durdum.Əvvəl gəlibmi ya yox deyə Elmlərə gedib döngəyə baxdım.Hələ gəlməmişdi.Ordan atamın bank hesabı olan banka getdim və atama zəng elədim.
- Alo.Salam Ata.Necəsən?
- Sağol bala