bir rəsm əsərini görürdüm. Saçının hər bir telindən topuğuna qədər sanki incə bir qələmlə işlənmişdi bu tablo..Bu qədər gözəlliyi yanlız bir RƏSSAM yarada bilərdi.Gözləri içinə bir insan belə girməmiş,kəşf edilməmiş bir dəniz kimi gömgöy idi. O qız xəyallarımdakı gözəlliyə sahib biri idi.İncə əllərini açmış və heç nə dəmədən kənardan oturmuş dilənirdi.Özümdən asılı olmayaraq ona yaxınlaşdım. 1 manat uzatdim. Əvvəl baxmasa da əlində bir manatı hiss edincə onun üçün də sıradan bir gün olmadığını başa düşdüm. Onun əli ancaq dəmir qəpiklərə alışmışdı.Dərhal mənə baxdı.Nəhayət o gözlər mənə baxırdı, o məsum baxışlar mənə yönəlmişdi.Bir anlıq zamanı dondurmaq və sadəcə o gözlərə baxmağı istədim.Pulu alıb təşəkkür etdi və ardınca unudamayacağım bir dua səsləndirdi - “Allah arzuna çatdırsın”.Hələ özünün də bir arzu olduğunu bilmədən.
Dərsin artıq başladığını fikirləşdim və ayrılmağa məcbur oldum. Addım atan, sinifə girən və sırada oturansa yanlız cismim idi.AŞİQ OLMUŞDUM HƏM DƏ BİR DİLƏNÇİYƏ. Mən varlı zadəgan oğlu bir dilənçiyə aşiq olmuşdu.Düşünürdüm sadəcə düşünürdüm.Gələcəyi, ailəmi, hər şeyi.Düşündükcəisə arada onunla olduğum xəyallarına dalırdım.Br dəniz kənarında dalğaların sahllə qovuşduğu anda məndə ona qovuşurdum xəyallarda..Ama bir dilənçi idi.Bu fikir məni buraxmırdı.Nə edə bilərəm, ona necə sahib ola bilərəm? suallar suallar suallar.Həmin gün mənim fikirli olduğumu görənlərin sual atəşləri altında qalmışdım ama cavab verməyə həvəsim yox idi və bitəhər yola verib evə yola düşdüm.Tələsərək çıxdım və o döngəyə qaçdım. Artıq cibimdə sədəqəni də hazırlamışdım.və döngəyə öndüm ama onu orada görmədim.Artıq günlərim adi və sıradan deyildi, artıq ailəmlə dava dalaş da vecimə deyildi.Çox qəribə hislər yaşayırdım.Aşq olmuşdum heç tanıadığım və adını belə bilmədiyim birinə.Ən əsası isə bəlkə də bəşər tarixində yaşanmamış bir sevgiyə sahib idim, bir dilənçini sevirdim. Öz özümə suallar verirdim “Əcaba o sevibmi, sevilibmi, bu söz ona nə məna kəsb edir?” Sanki dünyaya