, Məcnunu çölə salan da sevgi idi elə.Gələcəydə bizi sevgi dolu bir həyat gözləyirdi.Kimsənin bizi tapa bilməəcəyi yerlərə gedirdik
Təyarə havalananda Aysel qulağıma pıçıldadı
- Hüseyn, bir şeyi unutduq
- Nəyi? ( çox qorxmuşdum)
- Axı hər nağılın sonunda göydən üç alma düşür.
- Biri sənin
- Biri də sənin
- Bəs biri?
- Birin də saxlayaq gələcəkdə uşağa verərik))

Vasif – Hüseynlə Aysel getdikdən 3 ay sonra belə bir məktub almışdım.
“ Salam Vasif.Bağışla gec yazdım ama hələ bu tilsimdən çıxıb özümüzə indi gəlirik.4 ay oldu ama mənə bir gün kimi gəlir.Zamanın artıq bir mənası qalmıyıb mənə.Türkiyədən Albaniyaya keçdik.Burda balaca bir ev aldıq.Qalan pulla da özümüzə bir kafe açmışıq.Kiçik bir kafe.Adını çox fikirləşdik. Ama elə Azərbaycan dilində “Tin” qoyduq.Kafe də elə tindədi.Qapıdan girən kimi o bizim və o tininin hekayəsini asmışıq.Çox böyük maraq.gələnlər bunu fantaziya bilirlər.Səndən də çox bəhs etmişik.Hətta sənin şəklini də tapıb divara vurmuşam.Səni də gözküyürük gəl çayımızı içərsən.Biz burda çox xoşbəxtik.Sənə xoşbəxtliyin tək formulun deyə bilərəm.Ananın tapdığı qızla yox, canından çox sevdiyin qızla evlən.O qız dilənçi belə olsa.
Saol özünə yaxşı bax,