a yeni düşən yad planetli kəşf etmişdim.Şəhərdə dilənçilər onsuz yad planetli kimidir.Onların həyatı, hissləri onsuz heç kimi maraqlandırmır.Məni isə o gündən etibarən ən maraqlandıran mövzu idi.Düzü kiməsə məsələni danışmağa da qrxurdum.Ən yaxşı ehtimalda kəskin gülüşə tuş gələrdim, qınanardım, dəli hesab edərlərdi məni.Amma bunların heç biri artıq vecimə deyildi.
Üç gün keçmişdivə hər gün erkəndən oyanaraq dərsə hazırlaşırdım.Hansı dərslər var, hansı müəllimin dərsidi və mövzu nə idi bilmədən sadəcə qaçaraq çıxırdım evdən.Metroda yolu sadəcə 3 stansiya idi, ama o üç stansiya üç işıq ili kimi idi.Tələbə mahnısı çalınır, qapılar açılır və mən qaçaraq eskalatora birinci daxil olmaq üçün insanlarla yarışırdım.Metrodan çıxır və həmin döngəyə qaçırdım.artıq pul qabımda ona ayrılmış xüsusi yer vardı bir neçə manatlığı kənara qoyurdum.Bir döngədən neçə dəfə keçmək mümkünsə o qədər keçirdim dərs başlayana qədər, tənəfüslərdə.His edirdim ki, qız da nəyisə anlayır.Artıq mənim yaxınlaşdığımı görəndə gülümsəyirdi, avtomatik olaraq əlini uzadırdı. Əvvəl gözlərinə, gözəlliyinə aşiq olmuşdumsa indi də o gülümsəməsini unuda bilmirdim.Dostlarım da bu vəziyyəti görürdü.”Nolub ala, dindarlığın tutub? Yoxsa ucuza cənnətdən yer istəyirsən?”.Belə atmacalarla o qədər qarşılaşmışdım ki, artıq bu sözlərin mənim üçün milçək vızıltısından fərqi yox idi.Əksini də gözləmirdim onsuz.
Bir dəfə dərsdən çıxanda gözləmədiyim mənzərə ilə qarşılaşdım.Üç nəfər oğlan onun başına toplaşmış və onunla məzələnirdilər.Özləri deyib, öz dediklərinə gülürdülər.Gülməkləri eşşək anqırtısını xatırladırdı.Bəlkə də mənə əsəbdən elə gəlirdi.Heç nə düşünmədən özümü ora yetirdim. Oğlanlarla qızın arasına keçdim.
- Əl çəkin qızdan, gedin işinizlə məşğul olun
- Sənə nolub ala? Sən hardan düşdün
- Dedim gedin işinizə.İşiniz olmasın qızla
- Dilənçiyə atviçatsan ala?? Birdən sevgilin zad olar axaxaxa
- Sənə dəxli yoxdu. Dedim get deməli get
- Getməsəm neyniyəssən ə?
- Adam kimi sözdən başa düşün, o da bir qızdı,