l verməyini demirəm.xəstəsən e ala
- Nəysə Vasif, çox saol hər şeyə görə.Minnətdaram.Əvəzindən çıxaram bir gün.İni gecdi daha gedək
- Əvəz zad lazım döyül qaqa, bir az ehtiyatlı ol bəsdi
Sağollaşıb ayrıldıq.Evə gəldim.Tezbazar otağıma keçib fikirləşməliydim.Belə anlarda ancaq bir mühitdə fikirləşə bilirdim.Sakit otaq, Bethovenin simfoniyası alçaq səslə və bir fincan kofe.Çox fikrə dalmışdım.Nə edəcəkdim? Ondan əl çəkmək istəmirdim.Dilənçi də olsa mələyimə çevrilmişdi.Sevirdim diyəsən.Hə Hə dəqiqdi sevirəm.Ama o bir dilənçi idi mənsə varlı ailənin bir oğlu..Ailəm qətiyyən razı olmazdı.Yəqin ki evdən qovarlar böyük ehtimal.
Əşşşi Sabah artıq yaxınlaşıb qıza sözümu deyəcəm.Qərarımı alıb yatağa uzanıb yatdım.
Ertəsi gün erkəndən qalxdım.Hazırlaşdım və tələsik çıxdım həmişəki kimi.İndi yol daha uzanmışdı sanki.Ama yolboyu deyəcəyim teksti düşünürdüm.Nəhayət metro dayandı, düşərək döngəyə gəldim.Qız hələ ki gəlməmişdi.Ama üzülmədim.Çünki hazırlaşmağa daha çox vaxtım olacaqdı.Dərsdə də sırf bunun üçün hazırlaşdım.Dərsdən sonra da getdim.yenə yox idi.Sabah da olmadı.Biri gün də.O biri gün də...
Daha düşünməyə ehtiyac yox idi.Onu axtarıb tapacaqdım.Düz bir həftə o döngədə dayanıb onun boş yerinə baxaraq keçirdim.Gözüm onun oturduğu yerə zllənəək beynim də suallara dalırdı.Hardadı? Necə tapacam axı? Tapıb nə edəcəm? və belə belə çoxlu suallar. Ama başa düşdüyüm bir şey vardı ki bunu tək bacara bilmiyəcəkdim.Bu günə kimi qarşılaşdığım hər problemdə ataın pulu köməyə çatmışdı. Hər dəfə evində təşkil olunan ziyafət məclislərində polis bölməsinin rəisləri, icra başçılarını və bir çox məmurları görəndə insana istər istəməz “problem” anlayışı yad gəlir. Amma bu dəfə vəziyət doğurdan da fərqli idi.Hərhalda ailəm bu məsələni eşitsəydi adlarına ləkə gəlməsin deyə dəlixanaya belə atardılar.Ona görə də problemin həllini özümə daha yaxında axtardım – dostlarımda. Kimə danışa bilərəm? kimdən kömək ummaq olar? Suallarına tək cavab tapdım – Vasif.

Vais universitetdə elə demək