olar ki ən yaxın dostum idi.Həm ona çox etibar edirdim bilirdim ki ondan can çıxar ama söz çıxmaz. Həm də bu günə kimi çox köməyimə çatmışdı. Hətta dilənçini son gördüyümdə də o yanımda idi.Keçən dəfəki davadan o qurtardı məni.Ona məsələni danışıb məsləhət almağı qərara aldım.

Yerimdən tərpəndim və universitetin 2 saylı korpusuna girdim. Krpusda dörd lift olsa da heç birinə yaxın durmaq mümkün deyildi.Basabasda metrodan geridə qalmırdı.Ona görə də qaçaraq pilləkənləri çıxdım.7-ci mərtəbəyə çatdım və sinif otağımıza getdim. Vasif hələ gəlməmişdi.Sinifdə oturub nə deəcəyəyimi düşünürdüm.Əslində deməyin doğru olub olmayacağını da.Ama yenə də Vasifin yanımda olmasını istəyirdim. Çox keçmədi ki Vasif gəldi. Sinifə girməyə qoymadım və qolundan tutaraq kənara çəkdim

-Vasif, bəlkə bu dərsə girməyək?

-Niyə?

-Sənə bir məsələ danışacam? Köməyin lazımdı. Özü də təcili.

-Nə məsələ ye nolub?

-Gedək bir yerdə oturaq danışım.Ayaqüstə danışılası söhbət deyil

-Yaxşı gəl getdik onda.Həyətdə oturaq

Universitetin həyətində tələbələrin adın Pepsi qoyduğu çayxana kimi yer vardı.Əminliklə deyə bilərdim ki ən ucuz çay burda idi.Bir çaynik çay sadəcə 20 qəpik olduğundan burda tələbədən çox şəhər uşaqlarına rast gəlmək mümkün idi.Boş yer tapıb Vasifi əyləşdirdim mənsə çay və bir az da şirniyat falan aldım.

-Vasif, yemək istədiyin nəsə var?

-Yox hələ gəl otur görək Hüseyn, danış görək nolub?

-Əslində azmaz da olsa xəbərin var sənin.keçən dəfəki qız söhbəti.

-Dilənçi qız?

-Hə. O dava günündün bu yana gəlmir qız.onu axtarıb apmaq istəyirəm

-Neynirsən ə dilənçini? İşin gücün yoxdu?

-Vasif, bilirəm e normal qarşılamıyassan ama bunu sənə demək istiyirəm.Sadəcə sən bilirsən.Ama aramızda qalsın ha

-Ala de gəlsin də.Çürütmə ki

-Mən o dilənçi qızı sevirəm.İnanırsan inan, inanmırsan inanma ama sevirəm

Bu sözü deməyimlə Vasifin ağzından çayın tökülməsi, şaqqanaq çəkib gülməsi bir anda oldu.Özümü buna hazırlamışdım deyə, bu cavab məni çox da