balaca qız uşağı bizdən pul istədi.Birdən birə sanki ikimiz də eyni şeyi düşündük.Fürsət bu fürsət idi.Cəld qıza əyildim.

-Balaca qulaq as mənə.Mən sənlə dost olmaq istiyirəm.Bir sual soruşacam bilsən aparacam səni mağazaya çoxlu çoxlu sənə şokolad oyuncaq alaram.Razılaşdıq?

Qız başını yellədi.

-Əla indi de görüm.Bax burda oturan qız ardı ye həmişə.Onu tanıyırsan?

-Hə.Ayseli deyirsən?

-Hə hə ( burda başqa qız oturmurdu böyük ehtimal Aysel o olacaqdı) onu deyirəm.O indi hardadı bilirsən?

-Evdədi.daha gəlmir bura

-Evi hardadı bəs

-O Avtovağzalın var ee orda qalır.Onun arxasında bizim evlər var.

Bu yerdə Vasif qulağıma pıçıldadı

-Ayə oranı tanıyıram.balaca daxmalar var.Haçansa eşitmişdim ki qaraçıların yeridi.Bildim haranı deyir.daha bəsdir gəl gedək

Çox sevincliydim.Ama sözümü tutmalıydım və mağazaya gedərək qıza çoxlu şirniyat və oyuncaq falan aldım.Həyəcandan ürəyim daanacaqdı sanki.Artıq onun harda olduğunu bilirdim.onu tapacaq.Sözümü deyəcək hətta nəyin bahasına olursa olsun onu ordan çıxaracaqdım.Lazım gələrsə onla uzaqlara gedib qeybə çəkilmək fikrim də vardı.Daha vaxt itirmək istəmirdim.Ona görə də Vasifə üzümü tutub

-Gedək?

-Getdik......Artıq yola düşmüşdük.İlk dəfə idi ki evdən maşını götürmədiyimə heyfslənirdim.Yolda tıxaca düşəndə çox sıxılırdım.Hələ siqnal səsləri lap əsəbimə toxunurdu.Ona görə də maşını nadir hallarda istifadə edərdim.Metrodan istifadə edirdim.Əslində metro da rahat olmasa da yenə buna dözmək daha rahat gəlirdi mənə.İndi isə taksi saxlamışdıq və bcardığı qədər tez Avtovağzala sürməsini tələb etmişdik.Vasif qabaqda sakit oturmuşd.Bilmirə nə düşünürdü.Amma zənnimcə narazı idi daxilində.Bəlkə də məsələnin yayılmasından ehtiyat edirdi.Düzü kənardan baxanda üz ağardan mövzu da deyildişAmma düşünürdüm ki çərçivə daxilində üzü ağ gəzməkdənsə, öz dünyamda, sevgiimlə üzü qara gəzmək üstündü.Bu təbi ki mənim fikrim idi.
Taksi 20 Yanvarda tıxaca düşdü.Bu yolu tıxacsız təsəvür eləmək çətindi.Mənsə tez tez