salan da sevgi idi ele.Geleceyde bizi sevgi dolu bir heyat gözleyirdi.Kimsenin bizi tapa bilmeeceyi yerlere gedirdik
Teyare havalananda Aysel qulağıma pıçıldadı
- Hüseyn, bir şeyi unutduq
- Neyi? ( çox qorxmuşdum)
- Axı her nağılın sonunda göyden üç alma düşür.
- Biri senin
- Biri de senin
- Bes biri?
- Birin de saxlayaq gelecekde uşağa vererik))

Vasif – Hüseynle Aysel getdikden 3 ay sonra bele bir mektub almışdım.
“ Salam Vasif.Bağışla gec yazdım ama hele bu tilsimden çıxıb özümüze indi gelirik.4 ay oldu ama mene bir gün kimi gelir.Zamanın artıq bir menası qalmıyıb mene.Türkiyeden Albaniyaya keçdik.Burda balaca bir ev aldıq.Qalan pulla da özümüze bir kafe açmışıq.Kiçik bir kafe.Adını çox fikirleşdik. Ama ele Azerbaycan dilinde “Tin” qoyduq.Kafe de ele tindedi.Qapıdan giren kimi o bizim ve o tininin hekayesini asmışıq.Çox böyük maraq.gelenler bunu fantaziya bilirler.Senden de çox behs etmişik.Hetta senin şeklini de tapıb divara vurmuşam.Seni de gözküyürük gel çayımızı içersen.Biz burda çox xoşbextik.Sene xoşbextliyin tek formulun deye bilerem.Ananın tapdığı qızla yox, canından çox sevdiyin qızla evlen.O qız dilençi bele olsa.
Saol özüne yaxşı bax, helelik”

<< 1 ... 19 20 [21]