baxırdım.Bunun o da fərqində idi.
S:Xahiş edirəm mənə elə baxma qızım.
G:Necə baxmalıyamki?Məndən mərhəmət gözləmə.Başa düşdün məni?
A:Gülsüm hirsini ələ almalısan!
G:Buyur səni eşidirəm.Nə deyəcəksən tez denən.
S:Gülsüm sənə yaşatdığım ağrılar üçün səndən üzr istəyirəm qızım.
G:Mənə qızım demə!Çünki mən sənin qızın deyiləm!
S:Yaxşı elə olsun.Gülsüm mən buna məcbur idim.Sizi atıb getməyə məcbur idim.Çünki seçim eləməyə məcbur idim.
G:Nəyə məcburdun?Hələ də başa düşə bilmirəmki bizi niyə tərk etdin?
S:Mən...Mən sizi tərk etdim...Çünki mənim bir qızım var idi..
Bunu eşidincə şok olmuşdum və gözlərim daha da iriləşmişdi.Anam bunları danışdıqca gözlərimə hakim ola bilmirddim.
G:Nə?Nə dedin sən?Yəni bizi atıb gedərkən o adamdan hamilə idin?
S:Hə.
Artıq danışa bilmirdim.Eşitdiklərim məni elə dərindən yaralamışdıki....İndi ürəyim atamı itirdiyiim gündəki kimi incidirdi.
G:Sə...Sən nə dediyinin fərqindəsən?Necə bu qədər alçalmış qadın ola bilirsən?
S:Bağışla məni Gülsüm.Ama sən şanslı idin.Nazlının qayğıya ehtiyacı vardı,çünki o hələ balaca idi.
G:Mənim də atamı itirdiyimdə qayğıya ehtiyacım vardı.Ama yox idin!Atam sənə görə mənə nifrət etdi,.Buna səbəb olan adam sənsən!
S:Belə olsun istəmədim.Bir anlıq səhv bütün həyatımızı məhv etdi.Bunlara da səbə olan adamın mən olduğunu bilirəm.
G:Bilirsən?Kaşki ölsəydin,Çünki ən azından anam olaraq xatırlayardım səni.
Bunları deyib daha artıq dyana bilməyib oturduğum yerdən cəld qalxdım.Birdən başım fırlandı.Hər aan müvazinətimi itirəcək kimi idim.Bir neçə saniyə sonra özümə gəldim.Bir çeçə addım atdııqdan sonra yenə dayandım,yenə də başəm fırlanmışdı.Ayağda dayanmaq üçün yanımdakı stuldantutmaq istədim ama bu dəfə müvazinətimi itirib yerə yıxıldım.
Uzun bir yuxudan oyanmış kimi idim.....Elə yorğun halda idimki...Ağrı içində kirpiklərimi oynadarq gözlərimi açmağa çalışırdım.Gözlərimi açdığımda yad otaqda olduğumu gördüm.Xəstəxana otağına oxşayırdı.Buna əmin lmaq üçün otağa diqqətlə baxdım.Hə,burası xəstəxana