a əyləşərək təbəssümlə bir birimizə baxırdı.Həkim başını qaldırıb bizə baxdı.
G:Sizi eşidirik həkim.Yaxşı olduğumu tez bir zamanda Ayaz bilməlidi.
İnsan həqiqətlərlə üzləşərkən əslində ölümlə üzləşirmiş..Və başa düşürük ki,ölüm sadəcə bir nəfəs qədər yaxın,ama bir gülüş qədər uzaqdır.İtirmək qorxusu ölüm qorxusundan daha çox incidər insanı...Və bu qorxular sizə istəmədiyiniz qədər yalanlar deditdirir....Və həyatınızda 3 sözdən ikisi sadəcə yalanlardan ibarət olur.................
Əlimi yavaşca yuxarı qaldırıb qapının zəngini vurdum.Əlinin qaını açmağı ilə boyununa sarılmağım bir oldu.Əli də mən qucaqlaşmışdı.
G:Sənin üçün çox darıxmışam Əli.
Üzümü əlləri arasına alıb narahatlıqla dedi:Nə oldu?Nə olub sənə?
Onu rahatlatmaq üçün gülərək dedim:Heçnə.Sadəcə sənin üçün çox darıxmışam.Səni çox sevirəm.
Əli bunu eşidib sevindi.Yavaşca bir birimizə yaxınlaşaraq öpüşməyə başladıq.
Sevmək və Ölüm kəliməsi necə də qəribədi....Bunu bilə bilə yalan danışmaq daha da qəribədi...İnsan öləcəyini bilə bilə niyə belə dəlicəsinə sevərki?Biz insan övladı hər şeyə inad edib qarşı çıxırıq ,ama əsla ürəyimizə mane ola bilmirik.O nə istəyərsə onu edərik.Dəlicəsinə sevərik,sonsuza qədər aşıq olarıq.
Yenə o şiddətli baş ağrısı ilə yeni bir günə gözlərimi açmışdım.Əlini narahat etmədən üzərimdəki mələfəni knara atıb çarpayıdan qalxdım.Özümü cəld hamama salmışdım.Suyu açıb üzümə su vurduqdan sonra başımı qaldırıb güzgüyə baxdım.
G:Bağışla Əli.Ama bunu eləməyə məcburam.Bağışla məni.
Güzgüdə ağlayan gözlərimə baxanda birdən başım hərləndi.Tez tez nəfəs alıb verirdim.Müvazinətimi ititrməmək üçün kranın başından tutmuşdum.
G:İndi deyil.Yalvarıarm indi yox! Dediyim vaxt dodaqlarımda isti bir şey hiss elədim.Əlimi dodağıma toxundurdum.Barmaqlarımda qan gördüm.Bütün bədənim titrəməyə başladı ,özümü itirmək üzrəydim.Əllərim boşalmışdı,gözlərim qaralırdı.Bu dəfə özümü itirib sərt şəkildə yerə düşdüm.

APREL YAGISI-Muellif Psixoloq Vusale

BÖLÜM 25
.........EŞQ VƏ