fikirləşirsənsə narahat olma yaxşıyam.
S:Gülsüm nə olursa olsun sən mənim canımsan.Sən acı çəkərkən,mən də acı çəkirəm.Bunu öyrəndiyim vaxtdan bəri ölürəm,nəfəs belə ala bilmirəm.
G:Mənə kömək edərsən?
S:Kömək?Nə ?
G:Əgər yanımda olmaq istəyirsənsə mənə kömək elə.Əgər mənə ana olmaq istəyirsənsə kömək elə.

Axşam olmuş,hava qaralmışdı.Dənizin sahilinə gəlmişdim.Səssizlik idi.Gözlərimi bağlayıb səssizliyi və havanı içimə çəkirdim.Məni özümə gətirən arxamdan gələn səs idi.Gülsüm demişdi o səs.Gözlərimi açıb arxama baxdığımda səsin gözlədiyim adama aid olduğunu gördüm.Bu Dəniz idi.Qarşımda dayanmışdı.
D:Necəsən Gülsüm?
G:Salam.
D:Məni bura niyə çağırdığını bilmirəm,ama səbrizliklə nə haqda danışmağını gözləyirəm.
G:Gəldiyin üçün çox sağol.
D:Bura gəlmək mənim üçün xoşdu.Səni eşidirəm.Mənimlə nə danışacaqsan?

BÖLÜM 26
Qaranlıq çökmüşdü göy üzünə..Yenə də kədər vardı bu şəhərdə.Qəlbim acı çəkirdi,nəfəs ala bilmirdim.Zamanla keçər demişdim acım,ama gün keçdikcə daha çox incidirdi yoxluğun məni...
Saatlar gecə yarısını göstərirdi,qaranlıa bürümüşdü bu şəhəri...Sevda qapını açıb səssizcə içəri girmişdi.İşığı yandırmadan ağır addımlarla salona keçdi.Elə yorğun,elə pis halda idiki.....Ana olma daha əvvəl heç bu qədər ağrı verməmişdi ona...Sevda sanki özünə aid olmayan bədənini divana buraxmışdı.Gülsümün dedikləri ağlına gəlmişdi.Onun dediklərini fikirləşməyə başladı.
5 SAAT ƏVVƏL........
G:Yalvarıram mənə kömək elə.
S:Heçnə başa düşmədim.Məndən necə kömək istəyirsən?
G:Burdan getmək istəyirəm.
S:Nəə??
Gülsüm artıq göz yaşlarına mane əngəl ola bilmirdi.İllərcə nifrət elədiyi və kin bəslədiyi bu qadından bir dilənçi kimi çarəsizcə kömək istəyirdi.Göz yaşları arasında danışmağa davam elədi.
G:Mən....Mən Əlinin gözləri qarşısında ölmək istəmirəm.
Sevda bu son sözləri eşidincə artıq o da göz yaşlarına mane ola bilmirdi.Sevda Gülsümə daha da yaxınlaşıb onu qolları arasına aldı.Sözlər kifayət eləmirdi.Gülsüm özünü ələ aldıqdan sonra Sevdanın qolları