yanımda oturdu.
G:Xoşbəxtsən hə Aylin?
A:Xoşbəxt olmaq deyilki,sanki rahatlanmış kimiyəm.Qəlbim..........Qəlbim əvvəlki kimi incitmir.
G:Buna səbəb olan Elvindi?
A:Diyəsən odu.Mənimlə danışmaq istədiyi bir şey olduğunu dedi.
G:Aylin bunu sən qazandın,mən deyil.
Bir neçə dəqiqə səssiz qaldıqdan sonra Aylinə baxdım..
G:Aylin?
A:Hmmm?
G:Bir gün getmək məcburiyyətində olsam məndən heç vaxt incimə.Yaxşı?
Aylin bunu eşidinvə gülən üzünün yerini başqa baxış almışdı.
A:Başa düşmədim.Getmək deyərkən?
G:Bilirsən,1 həftədən sonra dərslər bağlanır.və bir gün mənim üçün tamamilə dərs həyatı bitəcək.
A:Gülsüm nə olub?Nə demək bu??Gülsüm cavab ver.
G:Sən bu vaxta qədər mənim tək dostum,tək rəfiqəm oldun.Mənə evini açdın,ən dəyərli şeyi,qəlbini açdın..Bunun üçün sənə minnətdaram.Hər şey üçün təşəkkür edirəm.
A:Gülsüm bunun bir vida sözləri olmadığını denən mənə.
Artıq ağladığımın belə fərqində deyildim.Yenə göz yaşlarım axırdı.
G% Və nə olurs olsun heç vaxt Elvindən imtina etmə.Çünki o həmişə yanında olacaq.Onu həmişə sev.
A:Gülsüm sən özündəsən?
G:Bəlkə də mənim üçün o son dayanacaq çox yaxındı.və o son dayanacaqda enməliyəm.O yolda tək getməliyəm.
Aylin də əngəl ola bilməmişdi göz yaşlarına.Soruşduğu suallara cavab almayınca özünü itirməmək üçün cəld ayağa qalxıb göz yaşlarını sildi.
A:Niyə belə eləyirsən?Niyə içimi incidən sözlər deyirsən?
Mən də oturduğum yerdən qalxıb ona yaxınlaşıb əllərindən tutdum.
G:Məni bağışla Aylin.Ama bəzən həqiqətən getməyə məcbur olursan.
Aylin sərt bir şəkildə əllərini geri çəkdi.Səsini yüksəldib dedi:Bəsdi daha!Özünə gəl və bu söhbəti bağla!Heç bir yerə getmirsən!Buna icazə verə bilmərəm.Mən bir dəfə sevdiyim insanlari-ailəmi itirdim,ikincini qaldıra bilmərəm!Çünki mən o qədər güclü biri deyiləm!
Aylinin dediyi son sözlər xəncər kimi deşmişdi ürəyimi.Vidalar həqiqətən də çox can incidici olurmuş.Aylin daha artıq danışmaq istəməyib otaqdan çıxdı.Özümə gəlib otaqdan çıxdım.Aylinə baxmaq üçün salona getdim.Ama orada da yox