x idi.Pəncərədən çölə baxanda onu aşağıda gördüm.Mənə demədən evdən çıxmışdı.
Aylin artıq Elvinin dediyi yerə gəlmişdi.Səssizcə oturmuşdu.Elvin bu halından heçnə başa düşmürdü.
E:Nə olub?Gəldiyindən bəri danışmırsan.
Aylin Elvinin sualını eşitməmişdi.Elvin bunu hiss eləmişdi.Əlini qaldırıb Aylinin çiyninə toxunaraq Aylin demişdi.Aylin dalğın olduğu üçün diksinmişdi.
E:Yaxşısan?Niyə belə fikirlisən?
A:Hə,ağlım Gülsümdə qalıb.
E:Niyə bir şey oldu?
A:Heçnə.Ama halı qəribə idi.Bunun üçün narahat oldum.
E:Aylin istəsən səni evə apara bilərəm.
A:Lazım deyil.Mesaj atmışdı.Əliyə gedib.
E:O zaman narahat olma.
A:Elvin bağışla.
E:Nə üçün?
A:Bü gün üçün üzr istəyirəm.Mənə zəng elədin və görüşmə istədiyini dedin,ama mənim ağlım başqa yerdədi.
E:Aylin bunu fikirləşmə və buna görə də özünü pis hiss eləmə.Gülsüm üçün narahat olmağın normaldı.Çünki sən çox yaxşı dost və rəfiqəsən.Bunun üçün sənə əsəbləşə bilmərəm.
Aylinin üzünü indi gülüş ifadəsi alırdı.Elvin bunu görencə artıq hər şeyin düzəldiyini hiss etmişdi və artıq növbənin özünə gəldiyini başa düşdü.Dərin nəfəs alıb cəsarətini toplayıb Aylinə baxdı.
E:Aylin sənə zəng edib görüşmək istədim,çünki səninlə danışmaq istədiyim mövzü var.
A:Səni eşidirəm.
E:Mən...Mən ilk dəfə belə bir danışıq edəcəm,buna görə də qəribə hisslər içindəyəm.Aylin məni çox yaxşı tanıyırsan.Hətta məndən belə çox....Bunu bilirəm,çünki 3 ildən bəridi məni izləyirsən.
Aylin bunu eşidincə utanmışdı.Üzü yavaş yavaş qızarmağa başlamışdı.Bu danışığın sonunun hara gedəcəyini bilirdi,ama bu qədər çətin olacağını bilmirdi.Çünki tək Elvinin danışacağını fikirləşmişdi,özünü bu söhbətdə yaddan çıxarmışdı.Buna görə də Elvinə cavab verə bilmirdi.
E:Sənə demişdim haa kişilər üzərinə qəhvə tökən qızlara aşıq olarlar.Aylin sən bufetdə olanda sən arxana çevrildiyin vaxt üstümə qəhvə tökmüşdün .Bunu eləməni mən istədim.O bir qəza deyildi,tamamilə istəyərək oldu.
Aylin bunları eşidib Elvinin üzünə baxdı.
A:Sən..Sən nə deyirsən?
E:Bunu elədim,münki