mənimlə maraqlandığını bilirdim.Aama bu qədərini ehtimal etməmişdim.
A:Bu qədəri deyərkən?
E:Sənə....Bu qədər aşıq olacağımı.....Səni sevirəm.
Bu sön cümlələr nə qədər də gözəl idi..İçdən gələcək isti bir etiraf bütün dilləri susdurmuşdu.Sadəcə gözlərin danışmasına icazə vermişdi.Bir də dəlicəsinə atan ,sanki yerindən çıxacaq kimi olan ürəklərə...Aylin çox təəccüblənmişdi.Özü tərəfindən qazanılmış bildiyi eşq oyunu əslində qarşı tərəfin icazəsi ilə həqiqətə çevrilmişdi.Elvin əllərini qaldırıb Aylinin üzünə toxundu.Aylinə yaxınlaşdıqca isti nəfəsi üzünə vururdu.Aylin o nəfəsi üzündə hiss etdikcə ürəyinin dəli kimi döyündüyünü hisx eləmişdi.Bunu Elvinin eşitməsindən qorxurdu.Əslində utanmaq istəmirdi.Aralarında çox az məsafə qalmışdı.Elvin birdən durdu və Aylinin gözlərinin içinə baxdı.
E:O gün.....Səni öpdüyüm gün bilmirəm sözü arxasında gizlənmişdim.Ama o gün nə istədiyimi bilirdim.
Aylinin üzünə vuran nəfəsi artıq dodaqlarında idi.Kiçik hərəkətlərlə başlayan bu öpüş Aylinin qarşılıq verməsi ilə böyük istəyə çevrilmişdi

APREL YAGISI
BÖLÜM 27
Taksidən düşüb Əlinin evinə tərəf getdim.Qapının qarşısına gəlib zəngi basacaqdımki qapının açıq olduğunu gördüm.Qapını açıb yavaş addımlarla içəri girib söhbətə qulaq asmağa başladım.Eşitdiyim səs Dəniz və Əliyə aid idi.Əlinin səsi əsəbi idi.Bir neçə addım da qabağa atdım.İndi Dəniz və Əli qarşımda idilər.Əlinin arxası mənə tərəf idi,Ama Dəniz məni görürdü.Məni qarşısında görüb güldü.
D:Əli niyə başa düşmək istəmirsən?Çox peşimanam.Səni buraxıb getməklə çox böyük səhv etmişəm.Bunu qəbul edirəm.
Ə:Dəniz sən məni başa düşmək istəmirsən.Artıq biz deyə bir şey yoxdu.Mən Gülsümü sevirəm,bunu başa düş!
D:Xahiş edirəm məni bağışla.
Ə:Bağışlamaq?Səni bağışlamam gərəkən bir vəziyyət yoxdu.Çünki artıq sən deyə biri mənim həyatımda yoxdu.
Əlinin bu sözlərini eşitməyim ürəyimə sakitlik vermişdi.Əli birdən arxasına çevrilmişdi,ama mən ondan cəld davranıb bir küncə sıxılmışdım.Başımı onlar tərəfə uzadanda Əlinin arxasınıın