i kafeyə baxırdı.Bir neçə dəqiqə baxdıqdan sonra kafeyə tərəf irəlilədi.İçəri girəndə Aylini görüb kiçik addımlarla ona yaxınlaşdı.Aylar sonra qarşısında durub ilk dəfə Aylin demişdi.
Aylin aylar sonra arxasından gələn bu səsi tanıyıb olduğu yerdə qaldı.Aylin əlindəki padnos ilə arxasına çevrilib aylar sonra gördüyü adama baxdı.
A:Ay..Ayaz?
Ayazla Aylin rahat danışmaq üçün kafenin arxa tərəfinə keçdilər.Aylin hələ də özünə gəlməmişdi.İkisi də səssiz idilər.Əslində danışılası çox şeyləri var idi,ama heç birində danışmağa cəsarət yox idi.Ayazla Gülsüm Türkiyəyə gedərkən arxalarında cavabsız suallarla getmişdilər.Aylin buna görə ikisinə çox qəzəbli idi.Onlardan aylarca xəbər almaması daha da qəzəbləndirmişdi.İndi aylardır beynində toplanan niyə sualına cavab verəcək adam qarşısında idi.Aylin daha artıq səssiz qalmağa dayana bilməyib dedi:Daha nə qədər səssiz qalmağı fikirləşirsən?
Ayaz:Aylin mən...mən hardan başlayacağımı bilmirəm.
Aylin:Hardan başlayacağını bilmirsən ,elə? O zaman mən bu mövzuda sənə köməklik edim.İstiyirsən ən başdan başla.Məsələn Gülsümlə birlikdə heçnə deməyib Türkiyəyə getməyinizi.Bunu niyə Əliyə elədiz?
Ayaz:Aylin bilirəmki bunun məntiqli açıqlaması olmayacaq.Qəzəbini də başa düşürəm.Ama eşidəcəklərindən sonra Gülsümə haqq verəcəksən.
Aylin biraz duruxdu.İndi nu nə demək idi?Aylin tez bir vaxtda hər şeyi bilmək istəyirdi.
Aylin:Nə demək istəyirsən sən?
Ayaz daha artıq göz yaşlarını tuta bilməyib üzünə axıtmağa başladı.
A:Aylin ...Gülsüm...Gülsüm ölür.
Aylin bunu eşidincə gözləri iriləşdi.
Aylin:Nə?Nə dediyinin fəqrindəsən sən?
Ayaz:Gülsüm indi xəstəxanada körpəsini dünyaya gətirmək üçün yaşamaq ilə mübarizə aparır.
Aylin:Ayaz sən nələr deyirsən?Gülsüm hamilədi?
Ayaz:Gülsüm xəstəliyini burda öyrənmişdi.Beynində bir şiş vardı.
Aylin bunları eşidincə göz yaşları ilə hıçqırıqları bir birinə qarışmışdı.Əlini ağzına tutub hıçqırıqlarını içinə basdırmağa çalışırdı.
Ayaz:Xəstəliyini öyrənəndə müalicə almağı rədd elədi.Dərmanları qəbul