e danışaq...
Bir vaxtlar bir sözü ile ölüme gede bileceyi adamın sesi ona çox soyuq ve yad gelirdi. Bu mesele uzanmamalı idi her şey burda hell olmalı idi. Olduĝu yerde dayanıb arxaya baxdı..
-Danışacaq heç bir şey yoxdu. Sen çox gecikmisen..
Sesinin titremediyine şükr edirdi. Qarşısındakı adamın ezab içinde ona baxan gözlerinin içine baxaraq sözüne davam etdi
-Söyleyeceyin şeylerin artıq menim üçün heç bir ehemiyyeti yoxdur...
Dedi, anasının qolundan tutaraq yarı açıq qapıdan içeri keçdi...

*******

Boş küçede taxta qapının sesi eks,seda verdi. Bir damla yaş süzüldü gözlerinden. Haqsız deyildi bu qadın... Gecikmişdi... Çox gecikmişdi. Amma sebebi vardı, kim bir ananın göz yaşlarını, yalvarışlarını görmezden gele bilerdi ki? Sakit küçede addımlarının sesini dinleyerek irelileyirdi... Heç bir şey düşünmürdü... O bunlara layiq deyildi. Bu qadının baxışları onun gözlerinin önünden getmirdi. O gözlerde... O qara gözlerde onun uzun illerdir görmeye alışdıĝı, onun yaşamaq üçün sebebi olan şeyi göre bilmemişdi... Onun yerine ümüdsüzlük vardı, peşmanlıq, keder vardı birde... Birde daha başqa izahı imkansız bir şey vardı... Ìllerdir xeyalında yaşayan qara gözlerin ona bele yad baxa bileceyine inanmamışdı... Heç bir şey hiss etmirdi.. Gözlerinden axan yaşları bele hiss etmirdi... Harda olduĝunu, hara getdiyini bilmirdi.. Etrafda ona baxaraq pıçıldaşan insanları görmürdü.. Bir an ondan cemi iki addım uzaqda şahe qalxan atın sesi ile başını qaldırdı.. Sadece bir anlıq tesadüfün onun heyatını deyişeceyini bilmezdi. Aĝ rengli, boynunda xırda qara lekeleri olan cins atın, şahe qalxıb yere çırpdıĝı sahibini qeyri,iradi havada tuttu ve onu yaralanmadan yere düşürdü.. Qara uzun saçları üzüne daĝılmış, üzünde qorxu ifadesi donmuş qız başını qaldırıb xilaskarına baxdı... Gözleri genc adamın ifadesiz gözleri ile qarşılaşan vaxt üreyini saran heyecanla dodaqları titredi. Özünü toplamaĝa çalışaraq xilaskarı olan insanın qolları arasından çıxdı... Ìnce sesi ile.
-Teşekkür