tanımadı, o qeder sakit ve mehriban çıxmışdı ki, sesi az önceki bu qadının bedenini qorxu ile titreden ses tonundan eser qalmamışdı...
Asya, heyacan ve çaşqınlıq içinde heyet yoldaşının gözlerine baxdı.. Bu insan, az önceki insan deyildi sanki... Getmek istemese de, getmeye mecbur idi.. Bu insanlar inkar etse de, artıq onunda ailesi idi. Bir vaxtlar özüne yad hesab ettiyi insanları bele qebul etmişken, niye heyat yoldaşı olan bu adamla, bu qeder yad ve uzaq idiler ki?
Bedeni heyecanla titrerken derin bir nefes aldı. Baxışlarını yere dikib,
-Men hazırlaşsam yaxşı olar..
Deye pıçıldadı, sesi titreyirdi. Kederli bir tebessümle gülümseyen Şamil bey, xanımının alnından öpdü.. Ve sakit addımlarla otaĝı terk etdi..
Tek qalınca elini üreyinin üstüne qoyaraq sıxdı, sanki yerinden çıxacaqmış kimi döyünen üreyini sakitleşdirmek isteyirdi.. Ayaqlarının sözüne baxmasını dileyerek paltarlarını deyişdi.. Aşaĝı enib seher yemeyi hazılayarken Sevda'ın evde olmadıĝını anladı.
Heyat ona yeni bir oyun hazırlayırdı.. Ve o bundan xebersiz idi...
Heç kim bilmirdi, bir birine yad olan bu insanlar arasında heyatın yaratdıĝı görünmez baĝları.

Bey evini soyuq divarları arasında böyük bir telaş vardı.. Qonaq qebuluna hazırlaşan ev sakinleri, her şeyin tam olması üçün çalışırdılar....
Maşın qapının önüne dayanarken, bura ilk geldiyi günü xatırladı.. O an hiss etdiylerinin heç birini hiss etmirdi indi.. Heyata boyun eymişdi.. Bu aile ile baĝlı olsa da, onlar haqqında heç ne bilmirdi.. Heyecanına qalib gelmeye çalışaraq maşından endiyinde, heyat yoldaşının maraq dolu gözleri ile qarşılaşdı, baxışlarını ondan qaçıraraq eve doĝru yöneldi..
Qapının önünde dayanan vaxt heyat yoldaşının kobud elleri onun zerif elini sıxdı.. Heyecan ve qorxu ile erine baxdı.. Susdu.. Heç bir şey söyleye bilmedi.. Şamil bey baxışlarını qapıya dikse de, xanımının baxışlarını hiss edirdi.. Buna ehemiyet vermeyerek qapının zengine basdı.. Onlar biraz tez gelmişdiler..
Asya heyecanına qalib gelmek üçün