. Birlikde baxçaya çıxıb böyük aĝacın altında qoyulmuş stulda eyleşdiler.
-Hava yaman gözeldir..
Azad'ın sesi onu fikir aleminden ayırdı.. Bu ara Asya'dan başqa heç bir şey ile maraqlanmamışdı.
-Kimdi, kimlerdendi?
Deye soruşdu, bu vaxt erzinde ilk defe idi bacısının evleneceyi adam haqqında sual verirdi.. Cibinden çıxardıĝı sigareti yandırdı, baxışlarını qardaşına çevirerek cavab gözledi...
-Bilmirem babam çox bir şey demedi.. Amma düzgün insanlardır. Birce onu demişdi..
Azad'ın cavabı onu qane etmese de, başını qaldırıb semaya baxdı.. Derin bir nefes alaraq gözlerini yumdu... Ve her şeyin yoluna girmesini diledi...

*****

Kübra'nın yanında eyleşib, Sevda'ın onun üçün getirdiyi çayı içen vaxt fikirinde her şeyin qarışdıĝı kimi, üreyinde de her şeyin qarışdıĝını hiss edirdi... Bu adama qarşı qeribe bir güven hissi duyurdu.. Kübra'nın sesi onu xeyal aleminden ayırdı, baxışlarını ona çevirdi..
-Her şey yolundadır mı Asya?
Heç ne yolunda deyildi, onun heyatı onun deyildi artıq.. Ne beynindeki, nede üreyindeki şeylere hökm ede bilmirdi.. Heyatında baş verenlere sakit gözlerle baxmaqdan basqa heç ne ede bilmirdi bunlara reĝmen sustu...
-Yolundadır..
Dedi, basqa ne deye bilerdi ki?...
-Dünen solĝun görünürdün...
Kübra'nın sualları onu narahat edirdi.. Gülümsemeye çalışaraq
-Yorĝun idim..... Fidan necedir, hele onu göre bilmemişem...
Dedi, söhbeti deyişmek üçün vermişdi bu sualı..
-Yaxşı deyil..
Bu cavab onu tecüblendirdi, teccübünü gizlemeyerek.
-Niye pisdir ki?
Deye soruşdu.. Kübra qarşısındaki fincanı eline alaraq bir neçe udum çay içdi..
-Şamil bey, Fidan'ın evliliyine qarşıdır... Oda qorxur..
Susdu, ne deye bilerdi ki, o özü de heyat yoldaşından qorxurdu..
Bir neçe saat içinde metbexden cemi bir defe çıxmışdı, Kübra ile Fidan'ın otağına qalxıb ona saadet arzulamışdı.. Mürsel beyin elini öpenden sonra yeniden metbexe qayıdıb vaxt keçirmek üçün Sevda'ya kömek etmişdi.. Hava qaraldıqca üreyini qeribe bir telaş sarırdı...
Zūleyxa xanım