k vermişdi..
-Nece sakit olum Şamil? O qeder emek, o qeder mehsul... Hamısı heder oldu.
Qezeble kabinetdeki kiçik stullardan birine oturdu..
-Bunlar ola bilecek işlerdir Azad, daha elden heç ne gelmez.. Sakit olmalıyıq..
Deyerek qolundakı saata baxdı, yeddiye beş deqiqe işleyirdi.. Artıq sekkiz saata yaxın idi ki, davam eden yanĝınla meşĝul idiler.. Derin bir nefes aldı ne olur olsun, bu gün uzun müddetdir etmek istediyi işi edecekdi.. Cibinden çıxardıĝı telefona tanış nömreni yazdı.. Ìlk signal sesinde cavab geldi..
-Buyun bey'im..
-Xelil dayı, sene tapşırdıĝım iş hazırdır mı?
-Hazırdı bey'im..
Saatına baxdı, beyninde vaxtı hesabladı..
-Siz gede bilersiz gerisi menlikdi..
Deyin telefonu söndürdü. Yerinden qalxarken qardaşının sual dolu gözleri ile qarşılaşdı..
-Niye ele baxırsan?
Deye soruşdu.
-Hara hazırlaşırsınız Şamil bey'im..
Istehza ile gülümseyen qardaşına qezeble baxsa da, dodaqlarında xefif bir tebessüm vardı..
-Size izahat vermeye mecbur olduĝumu düşünmürem Azad bey..
Deyerek ofisten çıxdı...

Geldikleri yer kendin biraz uzaĝında qalırdı, o buraları heç görmemişdi.. Maşın kiçik evin qarşısında dayanan vaxt, bütün yol boyu daldıĝı fikir dünyasından ayrıldı... Qerarını vermişdi. Her şeyi bu adama danışacaqdı, belke her şey mehv olacaqdı, belke bu adam onu bir daha istemeyecekdi, belke de ata evine qayıtmalı olacaqdı, amma başqa yolu da yox idi.. Qorxunun ecele faydası yox idi, bunu bilirdi amma, üreyini saran qorxuya mane ola bilmirdi. Tam her şey yavaş yavaş deyişerken, her şeyin birden bire bu hal alması onu çox incidirdi.. Yaşadıqları bes qeder aĝır idi onsuzda.. Ìndi de bu.. Bir vaxtlar sevdiyi adamın onun bedbextliyine sebeb olacaĝını düşünmezdi.. Bu gün Sevda ona, evde olanları.. "He" cavabından sonra olan kiçik nişan merasimi haqqında danışmışdı.. Onun üçün bunu bele etmeyen aile, meqsedini bilmeden Murad'a qucaq açmışdı.. Yeni yeni özünü toplayırdı, üreyinde yaranan duyguları anlamaqda çetinlik çekirdi.. Qurtulmaq istediyi adamın