ı adamla olduĝu yerde dayandı, qorxu bedenini sararken qarşısındakı adamın teccüb dolu baxışları onun üzerinde dolaşdı...
Bir ad seslendi bu adamın dodaqlarından.
-Asya..
Gözleri qaraldı, yıxılmamaq üçün divara tutundu.. Bu an telaşla ona yaxınlaşan adamın barmaqları onun zerif qolunda sabitlendi..
-Yaxşısan Asya?
Qulaĝına dolan sesle özünü topladı, qolunu bu adamın elinden xilas ederek.
-Toxunma mene..
Deye pıçıldadı.. Özünü geri çekib bu tanış üze boş nezerlerle baxdı.
-Ele baxma Asya, düşmen deyilik..
Qarşısındakı adamın keder dolu sesi onun qelbini incitse de, artıq çox gec idi.
-Niye bunları edirsen?
Deye soruşdu, bedeni titrese de, sesi düz ve sert çıxmışdı.. Bu sualın cavabı onu maraqlandırırdı.. Niye axı...
Murad, elini cibine qoyub divara söykendi. Soyuq baxışlarını onun üzünde gezdirdi..
-Ne edirem ki, Asya?
Sualına, sual ile cavab alan qadının barmaqları qezeble yumruq halında sıxıldı.. Sustu, ne demeli olduĝunu bilmirdi, qelbinde qorxunun yerini qezeb alırdı..
-Onun gűnahı yoxdur, xahiş edirem..
Dedi, davam ede bilmedi, göz yaşları onu boĝdu.. Qezeb dolu gözleri bir vaxtlar onun üçün dünya deyerinde olan gözlerde sabitlendi..
-Xahis edirem Murad.. Her ne etmek isteyirsen se, ondan el çek.. O mesumdu, heç bir günahı yoxdur..
Bu adamı axmaq intiqam fikrinden döndermek üçün diz çöküb yalvarmaĝa bele hazır idi.
-Bes bizim günahımız ne idi Asya?
Bu sual onun gözlerinde aqzadlıĝa can atan yaşları serbest buraxdı..
-Qismet bele imiş...
Deye pıçıldadı.. Murad ona yaxınlaşıb gözlerini onun gözlerinden ayırmadan.
-O... -dedi, qezeb onu boĝdu, derin bir nefes alıb sözüne davam etdi...- O seni menden aldı, indi ise men ondan her şeyini alacam... Almaĝa da en deyerli olanlarla başlayacam..
Dedi ve ondan uzaqlaşdı. Asya, ayaq üste dayana bilmedi, divara tutunaraq yere çökdü. "Yox" deye baĝırmaq istedi, dodaqları titredi..
Murad, arxasında gözü yaşlı bir qadın buraxıb pillekenleri enerken, başqa bir insanın yaşlı gözlerle bu menzereni