şey olmasın..." deye Tanrı'ya yalvarırdı...

Sevdiyin bir insanı itirmek qorxusundan daha böyük bir qorxu ola bilmez heyatda.. Bu qorxu ölüm qorxusundan bele dehşetlidir. O, insan gederken senden canını da alıb aparar..
Boş nezerleri etrafda dolaşdı.. Bura qeder nece geldiyini bele xatırlamırdı. Aĝlında qalan sadece bacısının o halı idi. Her daim üzünde tebessüm olan o gözel qızın, qanlar içindeki halı bir ömürlük yaddaşına yazılmışdı.. Gözleri ellerindeki qana sataşdıĝında bir damla yaş dodaqlarına doĝru yol açdı... Bu qan onun üçün heyatından bele deyerli olan insana aid idi.. Axı, bacısını bu yola sürükleyen ne idi? Axı, onu son görüşünde çox xoşbext idi, etrafa sevinc saçaraq insanları xoşbext edirdi..
Bundan başqa heç bir şey düşüne bilmirdi, etrafdakı insan ları, görmürdü, eşitmirdi.. Qolunda sıxılan barmaqlara çevirdi baxışlarını, bir an sonra baxışları, qara gözlerle qarşılaşdı.. Qara gözlerde oxunması imkansız derin keder qarışıq bir ifade vardı, göz yaşları yanaqlarını islatmışdı.. Bütün bedeni yarpaq kimi esirdi, Asya ne vaxt gelmişdi, ne vaxt onun yanına oturmuşdu, anlamamışdı bele.. Qorxu xaric heç bir şey hiss etmirdi genc adam.. Ìller evvel valdeyinlerini itirince, sarıldıĝı iki insandan birini itire bilerdi.. Onu da itirseydi, buna döze bilmezdi.. Bir damla daha süzüldü gözlerinden... Yanındakı qadının qara gözlerinden ayıra bilmedi baxışlarını.. Xestexananın soyuq dehlizinde qorxu hakim idi.. Bir şey söylemek isteyirdi, amma sözler boĝazında ilişib qalırdı.. O, göründüyü qeder güclű deyildi..
Asya'nın ince barmaqları onun yanaqlarında dolaşdı.. Gözel gözlerinden yaşlar süzülerken dodaqları titredi..
-Ona, birşey olmayacaq.. Rebbim onu qoruyacaq..
Dedi, göz yaşları onu susdurdu.. Qelbinde peşmanlıq, qorxu ve telaş hakim idi.. Kim bilir o adam ne etmişdi ki, bu heyat dolu mesum qız ölmeyi seçmişdi.. Heyat yoldaşının qoluna sarılıb başını onun çiynine qoydu..
Xestexana girişinde Murad'la qarşılaşmışdı.. Azad, telaşla xestexanaya