şeheri teslim aldı...
Leninqraddan gelen xeberler dehşetli idi. Mühasireye alınmış şeherde erzaq qıtlıqı yarana bilerdi, biz işĝala qeder bütün gücümüzle Leninqrada kömek edirdik. Alman ordusu da bunu yaxşı bilirdi, bu sebebe göre Leninqradın teslim alınmasına manee olan bir hedefe de çataraq, Leninqrada geden son qatar yolunu da baĝladılar.. Amma şeheri elde saxlamaq da Alman ordusuna ucuza başa gelmirdi..
Seher açılırdı.. Hava aydınlandıqca fikirlerim daha da qarışırdı. "Yox be davam ede bilmez" deyib yataĝımdan qalxdım. Artıq payızın soyuq nefesi özünü gösterirdi. Aşaĝı endim ikinci mertebede baş hekim Osmin iki tibb bacısına ne ise tapşırıq verirdi. Onlara yaxınlaşıb salam verdim. Sesizce bir kenarda Osminin bu iki yeni tibb bacısına verdiyi tapşırıqları dinleyirdim. Bu hal mene xestexanada işe başladıĝım ilk günleri xatırlatdı. Biz sehv edsek alacaĝımız töhmetden çox Osminin sert sözlerinden qorxardıq.
Osmin çox sert idi, amma bizi de çox sevirdi.
-Sehhetiniz necedir Andrey Qriqoryeviç?
-Ehh menemde Nikita... Bu dünyaya özümü iple baĝlamışam sanki, ölüb getmirem.
-O nece sözdür Andrey Qriqoryeviç.. Sizin hele görülecey çox işiniz var..
-Heyat çox qeddardır Nikita. Bu qeder cavanlar ölerken yaşamaqdan utanıram. Ìndi bizim sizleri deyil, sizin bizleri bastırmaqınız lazımdır. Bir valdeyin üçün övladının ölümünü görmek en aĝır işgencedir!
-Eledir Andrey Qriqoryeviç.
Deyib sustum. Bu söhbeti uzadmaq istemirdim çünki Ona iki il evv itirdiyi qızını, ve aqibetinden xebersiz olduĝu oĝlunu xatırladmaq, onun qabuĝ baĝlamış yarasını qanadmaq istemirdim. Osmin ne qeder güclü olsada qızının vaxtsız ölümü onu qocaltmışdı.
- 21-ci palatadakı xestenin veziyyeti necedir?
-Men axşam baş çekdim. Nece ola biler sizce?!
-Bu dehşetdir... Ayaĝın o qeder yuxarıdan itirilmesi, protezden istifade ede bilmeyeceyini bilmek. Bir insan üçün bu esil felaketdir.
-Axı biz elimizden geleni ettik.
-Çox azdır.. Ìnsanlar ölür, ne ferqi var hansı milletdendir, axı ölen