ü eşidirdim. Bir ses bu ani görüşü sonlandırdı.
- Cenab Polkovnik sizi tecilli qerargaha çaĝırırlar.
Dedi... O yavaşca qolumu buraxdı ve heç bir sey demeden ötüb keçdi. Men ise onun arxasınca qeyri-ixtiyari dalĝın bir nezer saldım. Olya onlara yol verib mene yaxınlaşdı... O adam tam gözden itene qeder arxasınca baxdıq nehayet Olya dillendi.
- O kim idi? Ne danışırdınız?
- Heç ne danışmırdıq, men Onu tanımıram..
- Faşistler qoy hamısı cehennem olsun..
Yavaşca çantamı götürüb pilekenleri qalxmaqa başladım. Olya arxadan
- Nikita dayan seni baş hekim çaĝırırdı..
Dedi tecüble soruşdum.
- Bilmirsen niye çaĝırır?
- Bilmirem Nikita can dedi ki qayıdan kimi onun yanına gelesen.
-Yaxşı çantaları qoyub gedirem...
Deyib ondan ayrıldım otaqıma qalxıb çantaları qoydum. En yuxarı mertebede olan bu otaq çox kiçik idi lap balaca qutuya oxşayırdı. Iki çarpayı iki kiçik dolab birde balaca odun peçi vardı... Biz bu otaqda Olya ile birlikde qalacaqdıq. Çantaları yataĝımın üstüne qoyub ikinci mertebeye endim. Baş hekim Osmin dehlizin sonundakı otaqda olurdu. Qapını döydüm sakit bir ses "gelin" dedi.. Qapını açıb içeri keçdim ve
-Yoldaş Andrey Qriqoryeviç meni çaĝırmısınız?.
Dedim Osmin ayaĝa qalxdı masanın üzerinden bir kaĝız vereq götürüb dedi..
- Nikita Nikolayevna qapını baĝlayın ve oturun..
Men qapını baĝladım ve sesizce oturdum Osmin var gel ederek danışmaĝa başladı.
-Nikita... Siz bilirsiz ki veziyyet aĝırdı.. Bu gün xestexanamıza aĝır yaralı bir alman getiribler. O herbiçi deyil ama görünür ki, O almanlar üçün vacib adamdı çünki iki saat evvel onu görmeye bizim şehere giren polkun komandiri gelmişdi. Dedi ki, eyer onun yoldaşını saĝalda bilsek bizim yaralılarımıza da yaxşı baxacaqlar.. Bu bizim üçün böyük fürsetti bizim yaralarımıza kömek lazımdı. Nikita Nikolayevna men xesteni size tapşırıram onun müalicesi sizin tabeliyinizdedi. Xeste 34-cü palatadadı...
Men ayaĝa qalxdım
-Men gede bilerem mi yoldaş Andrey Qriqoryeviç?
Dedim... Osmin arxasını mene