e danışım... Amma dediler ki, bizim aşiqimiz öz meşuqunu itirenden sonra aĝlını da itirib... Xatırlayırsan sen axı sevgiye inanmırdın bunu özün demişdin... Ìndi bir özüne bax, sen qorxaq kimi burda oturmusan... Sen yaşamaqdan qorxursan amma gör kimin üçün.. Bir ...
Gözlerimde parlayan qezebi gördü sözü yarıda qoydu.. Mene söylenecek her şeyi qebul ederdim amma ona... Esla...
Onun menimle ne meqsedle bele danışdıĝının anlamırdım. Amma sözleri ile baxışları eyni deyildi... Sözlerindeki acı kinayeden gözlerinde eser yox idi... Hemin sakit mehriban baxışlar...
.-Hekim sen acizsen, ömrünü bu otaqda keçireceysen? Sen en az iki gün sonra özünü öldüreceksen... Çünki sen aciz qorxaqsan. Senin meşuqun.. Adı neydi? Albert? -deyib fikre getti, ne ise xatırladı- Armin... Senin üçün özünü feda etti, sen ise onun fedakarlıĝını bele qiymetlendirirsen... Diri diri özünü basdıraraq. Men onu tanımıram, tanımaqda istemirem... Menim üçün hamısı eynidir... Amma onun üçün tedüflenirem boş yere özünü qurban verdi...
Sene öz qebrinde xoşbextlik arzu edirem...
Deyib qapıya yŏneldi. Qarşısını ala bilmediyim göz yalarım yanaqlarımı isladarken sadece...
-Men onu sevirem...
Deye bildim elini qapıya söykedi bir an derin bir ah çekib geri qayıtdı.. Yanımda oturdu, cibinden aĝ desmal çıxarıb mene uzattı.
-Al burnunu sil...
Dedi. Aldım.
-Sen axmaq qız menim kimi yaraşıqlı varken gör kimi... Yaxşı zarafat edirem ele baxma.. Bele olmaz, özüne gel işine qayıd. Sen insanları yaşadarken güclü idin... Qalx ayaqa evine ged... Belke belece senin meşuqunun da ruhu şad olar..
Gümümsedi amma men onun üzündeki kederi gördüm o bele acı danışmaqla isteyirdi ki, qezeblenim... Yeniden heyata sarılım.. Amma men onun tanıdıĝı qız deyildim emeliyyatı yarımçıq qalmış gülle yarası kimi idim. El vurduqca qanayan yara... Men onun ölümü ile barışa bilmirdim, ele hiss edirdim ki, o saĝdı... Amma Vladimir haqlı idi, burda qala bilmezdim. Ona baxdım çox deyişmişdi. Menden cemi üç dörd yaş böyük olsada indi çox