kaĝızı mene uzatdı, kaĝızı açdım.

-Dayan... -titrek sesle pillekenlere teref yönelen oĝlanı saxladım- bunu kim verdi...
-Men bilmirem...
-Nece biri idi üzünü gördün..
-Uca boy, menden on yaş böyük olardı, üzünü aydın görmedim... Amma rusca pis danışırdı...
Yıxılmamaq üçün qapının desteyinden tuttum.Keçmişden bir iz... Titrek elimde tuttuĝum bu kiçik kaĝız... Bu yuxu idi.. Men artıq xeyal ile gerçeyi ayıra bilmirdim.. Sesimi idare ede bilmirdi...
-Hara getti??
-Kim?
-O.. O uşaq, hara getti?..
Ardınca aşaĝı yüyürdüm, heç kim yox idi, küçe tamam boş idi.. Yox bu yuxu deyildi, bunu bele qoya bilmezdim, bir günde bu qeder şey, yorulmuş beynime, zeiflemiş üreyime aĝır gelirdi..

Qapını döydüm... Burda olmalı idi, qerargahdan bu ünvanı vermişdiler... Bu sefer var gücümle birde döydüm... Yuxulu-yuxulu, eyninde alt köyneyi, şalvarını ters geyinmiş halda qapını açmışdı.. Qarşısında meni göreceyine inanmırdı..
-Nikita??.. Ne olub... Bu vaxt.. Niye gelmise?
-Biz danışmalıyıq...
Dedim. Kenara çekilib meni içeri buraxdı, kiçik salona keçdik... Çevrilib ona baxdım..
-Sen onu harda görmüsen?
Çaşqın halda.
-Kimi?
Dedi, cibimden kaĝızı çıxarıb qelemle çekilmiş resmi ona uzattım.
-Onu!..
Bir müddet şekile baxıb. Ne ise xatırlamaqa çalışdı..
-Deqiq yer yadımda deyil amma bura yaxın kiçik kendlerden birinde, yaşlı bir adam birde cavan bir qız ile birlikde...
-Meni ora apara bilersen?
-Bu vaxt seni nece aparım.. Sehere qeder gözle, aradan altı ay keçib, deqiq xatırlamıram. O an o, adam meni maraqlandırmırdı... Ìndi axı ne hadise baş verib ki, bele tecilli ora getmek isteyirsen?
-Bunu bu gün almışam...
Deyib zerfi ona uzattım.. Ìçindeki şekile ve güle diqqetle baxdı..
-Bunu her kes göndere biler...
-Şekili belkede eledir amma gül... Onun başqa xatiresi var...
Dedim... Eseble zerfi mene geri uzattı..
-Sehere qeder gözle apararam..
Dedi... Kresloda eyleşdi...

Seher açılmaq bilmirdi.. Fikrimi heç cür bir yere toplaya bilmirdim.. Ìkimizde

<< 1 ... 53 54 [55] 56 57 ... 67 >>

_Subhan [OFF] (30.06.2016 / 19:25)