tanış olduğumuz gün yadındadı ele heyecanlı gergin idim ki şeker, deyecyken duz çıxdı ağzımdan. Sen ve herkes mene baxarken deyişmeye o qeder utandımki, yalanla davam etdim. Bu yalan bizim gorüşmeymizin temeli olacağı hec ağlıma gelmemişdi.Sene heqiqeti anlatmağı defelerle düşündüm, amma her defesinde qorxdum deye bilmedim.İndi ölürem, qorxmağa hec bir sebeb yoxdu, heqiqeti deyim. Men duzlu qehve sevmirdim! o qeribe ve rezil bir dad: Amma seni tanıdığım andan beri rezil qehveyi içdim hemde zerre peşimanlıq hiss etmeden. Seninle olmaq heyatımın en böyük xoşbextliyi idi, ve men bu xoşbextliyimi bu duzlu qehveye borcluydum.Dünyaya bir daha gelsem, her şeyi yeniden yaşamaq, seni yeniden tanımaq ve bütün heyatımı yeniden seninle kecirmek isteyerem, ikinci bir heyat boyu, daha duzlu qehve içmek mecburiyyetinde qalsamda... Yaşlı qadının göz yaşları mektubu islatmışdı... Sözü açıldığında bir gün biri qadına duzlu qehve nece olur? deye soruşur... Qadının gözleri dolur ve çox dadlı...! deyir

<< 1 [2]