olmuşdu? Men diqqetle mavilerine baxdığım sırada belimdem tutub meni özüne çekib başımı sinesine qoydu.. Özümü güvende hiss edirdim. Rahat, sakit, derdsiz.. Amma bele olmamalı idi. En güvensiz yer olduğu halda menim bele hiss etmeyim düz deyildi.. Güvenilecek en son insan olmalı idi o menimçün.. Amma özüme söz keçirde bilmirdim.. Üreyim menden icaze almadan ritm deyişdirirdi.. Beynim menim icazem olmadan onu düşünürdü.. İş birliyi edirdiler ve buna mane ola bilmirdim.. Güven qoxurdu sevdiyim adam.. Her şeyi unutdururdu mene.. Qoxusunu daha çox içime çekib gözlerimi yumdum.. Xoşbextlik ucuz etir kimidir.. Bahalısı satılmaz, nadir tapıntı kimi.. Çox az müddeti vardı ve uçub gedirdi.. Men de bunun sadece bu günlük olduğunu bilirdim. O da menim kimi hiss edirdi? Hiss etmirdise niye yanımda idi ki? Belke de, sadece mene acıdığı üçün. Belke de bilmediyim şeyler üçün. He, bilmediyim şeyler.. Daha bilmediyim ne qeder şey vardı? Bu qederi bele meni çökdürerken daha ne qederine döze bilerdim ki? Bir müddet ele oturduqdan sonra ayağa dururdum ki, qolumdan tutub saxladı..
-hara gedirsen?- yaxşı amma, qaçası deyilem.. Bayaqki stekanı elime götürüb ona gösterdim. Şükür ki, anlamışdı..
-Çay?- deye soruşmasıyla başımı tesdiq olaraq yelledim.. Ona da getirmemi istemesine de başımla razılıq verib balkondan otağa keçdim. Metbexe düşüb çayları da süzdükden sonra yeniden yuxarı çıxıb yanına oturdum. Bütün günüm ele keçmişdi.. Sevdiyimi qucaqlayaraq, onum qoxusu, onun gözleri, onun sesiyle.. Çox danışmırdı. Gözleri boş baxırdı. Duyğularını anlaya bilmirdim.. Bele gizletmeyi nece bacarırdı? Gözlerine baxdım.. O en sevdiyim ton olan mavilere.. Heç bir duyğu qırıntısı bele yox idi.. Bes men nece anlayacaqdım hisslerini? Axşam yemeyine Ceyhunla birlikde düşmüşdük aşağıya.. Ceyhun atamla ve o.. o qadınla da salamlaşdıqdan sonra masada yanımda oturdu.. Ceyhunla atam iş haqqında bir şeyler danışır, men de boşqabımdakı yemeyi bitirmeye çalışırdım. Ayağa durub doyduğumu ifade etmek üçün