, telefonla
danışırdı..
-nece yeni? Men size demişdim!- neden
danışırdı, bu? Telefondakının nese demesiyle
daha da esebleşmiş olacaq ki, artıq daha berk
qışqırırdı.. Ve son dediyi cümleyle içimde ürperti
hiss etdim. Neler olurdu? Ve men niye her
şeyden xebersiz idim? Bundan sonra heyatımda
bir şeyler eksik mi olacaq? Hemişe menim
bilmediyim şeyler mi olacaq heyatımda?
Bilmediyim amma merkezinde olduğum şeyler?(SENİ SEVİREM!)
Eşitdiyimden sonra ne edeceyimi bilmedim.
Ceyhuna görünmeden otağamı çıxsam, yoxsa
eşitdiyimi bildirsemmi? Men bu düşüncelerle
dalaşarken Ceyhun arxaya çevrilmiş, meni
görmüşdü.. Men hereketsiz ona baxarken o da
telefondakına sonra zeng ederem deyib
telefonu söndürmüşdü. Yene boş baxırdı o
gözleri.. Bom boş..
-Sen meni dinleyirsen?!- sesi çox sert idi. Bu
halda menim sert olmağım lazım deyildi?
Menden gizletdiyi şeyler var ve o özünü haqqlı
yerine qoyur..
-'Ayazı bir de yaxınlarımda görmek istemirem'
ne demekdir?
-ne eşitdinse, o demekdir, Damla!
-nece yeni, ne eşitdinse o demekdir?! Mene
açıqlama vermelisen! Menim de içine daxil
olduğum şeyler var ve men bunlardan
xebersizem. Olacaqlardan qorxuram! Eyer ne
olduğunu desen men de ona göre hereket
ederem. Kime güvenib kime güvenmeyeceyimi
bilmirem..
-heç neden qorxma.. Men varken sene heç kim
deye bilmez. Keç metbexe, yemek ye. Menim
işlerim var.- deyib cavab vermeyimi bele
gözlemeden getmişdi.. Ne işleri axı?! Çox
yorulmuşdum. Bezmişdim. Artıq düşünmek
istemirdim.. Metbexe keçib yemek yedim. Sonra
divanda oturub tvye baxdım. Alınmırdı.. fikrimi
yığa bilmirdim.. Ceyhunun telefonda dedikleri
ağlımdan çıxmırdı..
-onlar, Damlaya zerer verecekler, anlamırsan?!
-.....
-Nece yeni niye?! Çünki, Damlanı önemsediyimi
düşünürler..
-.....
-men bilmirem, Fuad! Ayazı yaxınlarımda
görmeyecem!
Ceyhun onun bu dediklerini eşitdiyimi
anlamamışdı. Sadece sonuncu cümlesini
eşitdiyimi sanmışdı. Demek ki, meni
önemsemirmiş. Men onun meni sevmesi xeyalları
qurarken