a gülürdü.. Baxışımı qaçırmağıma qehqehe atmasıyla menim de üzümde gülümseme yarandı.. Gülerek gelib yanağıma öpüş qondurdu daha sonra gözleri evvel metbexde gezdi. Sonra o dağınıqlığın arasından üstü-başı un olmuş Denizi tapdı gözlerini.. Bir an teeccüblense de sonra daha da berk gülmeye başladı..
-oğlum, bu ne haldı?- Deniz 'mn günahsızam' baxışlarını atarken meni de gülmek tutdu. Hele tam danışa bilmirdi.. Tersine, qısa cümle qurmasında ac olduğunu anladım. Ceyhun Denizi qucağına alıb mene çevrildi..
-men Denizi çimizdirirem, gözelim..
-yaxşı, men de buranı temizleyim- ikisini de öpüb metbexi yığışdırdım. İşleri bitdikde oturub yemek yedik. Axşam da Fuadgile getmişdik. He, Fuadla Sevgi de uni bitdiksen sonra evlendiler. Onların da qızı olacaq.. Heyat menden çox şey almış ola biler.. anamı, ögey anam sayesinde yaşaya bilmediyim uşaqlığımı, Denizi.. amma bir o qeder şey de bexş etdi.. Möhteşem bir aile, xoşbextlik.. Sadece 2 sözle xoşbext oldum men.. 'seni sevirem'.. Bu qısa amma bir o qeder de mena yüklü cümle deyişdi heyatımı. Ve yene qısa bir cümle icaze verdi heyatımı ona bexş etmeye.. 'men de seni sevirem'.. Hamının başı söhbete qarışıqken onları izleyib en sonda sevdiyim adama dikdim gözlerimi. O dibsiz mavilere..
-meleyim, nese olub?
-he..
-ne olub?
-seni sevirem, adamım..
-seni sevirem,