eyleshmishdi. Geldiyinden xeberim bele yox idi.
-Menim birdenem yaman fikirlidi..Ne verir burda bash?
-Gunesh.Men cox narahatam. Sanki nese duz getmir..Sanki yene ayril...
Sozumu tamamlamamish.
-O kelmeni ishletme. Yaxshi dushun yaxshi da olacaq. Cixart bu narahatciligi uzerinden. Her nedise soyleye bilmediklerin dur onun qarshisinda izahat iste.Sebeb sorush.
-Axi gozlerine baxdigimda vereceyim butun suallari unuduram men. Hemishe baxib gelecek xoshbextliyimizden xeber tutdugum gozlerden indi xoshbextlik oxuya bilmirem.
-Sevirsen...Amma qoyma sevgi gozunu kor etsin. Bezen her sheye care deyil susmaq. Sevgin seni susdurmasin. O indini dushunurse sen sabahi sorush ondan.
-Axi o sabahlardan qacir.Movzunu bizim geleceyimize getirdikde susur.Gozleri umidsizlikden danishir, gozleri hesretden danishir.
-Gecikirsen Ferid. Get . Kec qarshisina butun sozlerini soyle. Sussa bele mecbur et . Danishdir. Amma yene de sonra bu susqunluqa gore peshman olma.
-Duz deyirsen .Ele indi bu deqiqe. Men ozume yalan danisha bilmerem. Besdir quru xeyallarla aldandim. Gec olmadan anlayacam her sheyi. Bunu mene etmeye haqqi yoxdu.İndi olmaz. Bele olmamali idi.
Masadan qalxib, eve dogru addimladim. Penceyimi de goturub evden cixdim.Mashin suretle hereket edirdi. Sanki menim ucun her saniyenin ehemiyyeti var idi. 180-200-220 .Suret qalxdiqca beynimde suallar coxalirdi. Ve budur..Gozlerimi acdigimda Mehinin evinin qarshisinda tapdim ozumu. Elim bi-ixtiyar yanima dushdu. Qapini doymeye cesaret etmirdim. İndi gozlerim acilirdi.Bir nece heftedir onun demek isteyibde deye bilmediyi cavablar tapilirdi. Havada ayriliq qoxusu var.Sonda qoluma quvvet verib qapini doydum.Daha berk...Daha berk sanki sindiracaqdim. Ses eshidilmirdi... Bir azdan qarshimda bir neferin silueti dayandi....Bu....Səssiz bir küçə, yağış yağır. Gecənin zülmətində addımlayıram. Heç kəsim yoxdu. Zaman dayanıb, sükut çöküb həyatıma. Zülmət olsa belə gözlərim hey birini axtarır. Duyduğum hiss sadəcə nifrət..Həyatıma