bildirib ağır addımlarla otağıma qalxdım. Toy üçün aldığım kostyum yatağımın üzərində idi. Bir anda gözlərim qaraldı. Nifrətim daha da artdı sanki. Bütün otağı dağıtdım. Əlimə keçəni güzgüyə çırpırdım. Güzgü sındı səsə anamla Günəş gəldilər. Ağlayırdım. Nifrətimdən dolmuş gözlərimi gizlətmək üçün başımı Günəşin sinəsinə dayayıb durmuşdum. Məni yerdə çarəsizcə görən Günəş şok olmuşdu məni qucaqlayıb:
-Hər nədir dərdin bilmirəm amma keçəcək. Keçəcək birdənəm.
-O getdi Günəş..Getdi.
(Günəş) Aradan bir ay keçmişdi. Qardaşım artıq süst biri olmuşdu. Günlərcə özünə qapanıb otaqdan çölə çıxmırdı. Mehinə olan nifrəti daha da artırdı. Çox sevmişdi canı yanırdı. Bilirdim. Anamla atam onu bu vəziyyətdən çıxartmaq üçün evləndirməyi qərara aldılar. Evlənəcəyi qız isə dayım qızı Raya idi. Və bu gün toy günüdür. Raya çox sevincli görsənsə də, Fəridin üzündən düşən min parça.Sanki bu toy onun deyil. Haqlıdı əslində sevdiyi qadınla olacaqdı bu toy. Indi başqasıyla "məcburən" evlənir.
(Fərid) Bəli bu gün toyumdu. Xoşbəxtəmmi? Xeyr .Heç də. Nifrətim məni bu toya məcbur etdi. Üzünə baxdığımda heç nə hiss etmədiyim bu qız həyat yoldaşım olacaqdı . Qəlbimdə Mehin vardı , düşüncələrimdə Mehin vardı nə qədər nifrət etsəm də axı sevirdim. Canım yanırdı. Son dəfə evimizdə Mehin üçün ayrılmış otağa baş çəkdim. Güzgünün qarşısına keçdim. O həmişə saçlarını darayanda güzgünün qarşısında durar və gülümsəyərdi. Otağı addım addım gəzdikcə xatirəsi qəlbimi dəlirdi. Və birdən yatağının yanındakı şkafın altına düşmüş ağ vərəq sataşdı gözümə .Bu məktub idi. Üzərində bir ad bir imza qeyd olunmamışdı. Yadıma hardasa iki ay öncə xidmətçinin sözləri düşdü:
-Fərid bəy sizə bir məktub var , üzərindı ad yada ünvan qeyd olunmayıb.
-Indi işim çoxdu sonra baxaram.
Indi bu məktub daha da marağıma səbəb oldu. Açdım.Ilahi bu Mehinin xətti idi.Onu tanıdım. Oxuduqca gözlərim dolurdu. İçim-içimi yaxırdı. Nifrətim, qəzəbim söndü bir anda. Yox..Mən bunu edə bilməyəcəm..
(Günəş) Toy başlamışdı artıq. Evin