Esmin...Muradla görüşden sonra dağılmış veziyyetde eve geldim. Düşünceler artıq beynimi yeyib-bitirirdi. Eve qeder gözümde hebs etdiyim göz yaşlarımı azad buraxdım. Son zamanlar yaşadıqlarıma artıq zeif bedenim döze bilmirdi. Qerarsızlıq içinde qıvranırdım. Yere çöküb son vaxtlarda yaşadıqlarımı düşündüm. Ne etmeli idim? Ne ede bilerdim? Turalın ailesi ile mübarize aparmağa gücüm var idi? Muradı sevmek, ona layiq olduğu xoşbextliyi yaşadacaq qeder sevgi qırıntısı var idi içimde? Bu suallar içinde artıq boğulurdum. Bele gede bilmezdi bir qerar vermeli idim. Ağlayaraq telefonu elime alıb anama zeng etdim. Veziyyetin pis olduğu anladığı üçün telaşlanmışdı.E: ana yalvarıram apar meni burda qurban olum xilas et meni men döze bilmirem artıq boğuluram. Apar yanına meni- deyib hönkürürdüm. X: Qızım sakit ol anan qurban olsun sakit olE: sakit olmayacam apar meni yanında qalım. Söz verirem ne desen edecem.X: yaxşı sakitleşAnam artıq veziyyetin ne yerde olduğunu anlamışdı ki, hazırlaş seher gelecem gedek deyib desteyi asmışdı. Az da olsa rahatlamışdım. Burdan ebediyyen uzaqlaşmaq mene yaxşı tesir edecekdi. Seheri bele gözlemeden eşyalarımı yığmağa başladım. Her şey hazır idi. En esası men hazır idim. Yene ağlıma Muradla Tural geldi. Uzaqlaşmaq isteyirdim ancaq bele xebersiz getmek istemirdim. Kağız qelem taparaq en uyğun şekilde başa salmaq üçün mektub yazdım her ikisine. Tural... İlk sevdiyim... Her şeyin ilkini yaşadığım insan. Kaş mene sahib çıxacaq qeder cesaretli olsaydın. Seninle xoşbext olmaq üçün neleri vermezdim men?... Amma artıq gecdi. Seninle heç vaxt evvelki 'BİZ' ola bilmerik. Bir-birimize ağrıdan, acıdan başqa heç ne vere bilmerik. Menim artıq seninle ailenle mübarize aparacaq gücüm yoxdu. Anamın yanına gedirem. Seni unutmadım.. Heç vaxt da unutmayacam... Kimi sevsem de, kimin yanında olsam da Qelbimin derinliklerinde Sadece Sen olacaqsan her zaman... Meni axtarma. Bunu ağlına bele getirme. Qerarım qetidi. Sen de yeniden sev ve xoşbext ol. Unut meni...