i əfəndim,xoş gəlmisiz.
Həmidağa:- Qapını aç Günay.
- Baş üstə əfəndim.Buyurun.
Həmidağa:- Hələ naz edirlər?
- Afaq hər şeyi danışıb,amma Əfsanəni vuran
sürücü naz edir.
Atəş:- Onu da mən həll edərəm,problem deyil.
- Təəssüf ki olacaq əfəndim. Adam danışmaq
fikrində deyil. İşgəncə altında belə səsi
çıxmadı.
- Mən indiyə kimi kimləri danışdırmamışam
Günay? Danışacaq,özü də necə lazımdı.
Əfsanənin vuran adamın yanına gəlirlər.
Həmidağa:- Nə qədər vaxtın var,məncə adam
kimi danış,çünki bu Atəşin əlinə qalsan,sonra
pis olacaq. Hələ bunun bir də Hüseyn adlı adamı
var,iki sənin boydadı. Onun bir zərbəsilə canını
verərsən.Sənə nə sual verəcəyiksə,o dəqiqə
cavabını ver.
Atəş:- Mənim tək sualım var. Mənim adamımı
vurmağı sənə kim tapşırıb?
Həmin şəxs:- Öldürsən də danışmaram.
- Sənin adın nədi?
Günay:- Əjdər Məhərrəmli.
Atəş:- Əjdər bəy,adam kimi anlaşaq. Sən mənə
Əfsanəni yaralamağı kimin tapşırdığını de,mən
də sənə kömək edim.
- Heç kim tapşırmayıb. Birdən qabağıma çıxdı.
Saxlaya bilmədim vurdum. Sonra qaçdım. Polislər
saxladı.
- Biz də buna inandıq. Bax,burada
günlərlə,hətta aylarla işgəncə çəkərsən,bircə o
adı səndən almaq üçün.
- Buna hüququn yoxdu.
- Vay,hüquqları tapdalayan şəxs hüquqdan
danışır. İstixbarat mənə öldürmək xaricində
bütün səlahiyyətləri verib. Bunun nə demək
olduğunu anlayırsan?
Əjdər bir qədər susub ah çəkərək qərarını
dəyişdirdi:
- Sizə hər şeyi danışacam,amma xahiş
edirəm,qızımı xilas edin.
- Qızınız?
- Onların əlindədi. Mən kasıb,adi bir adamam.
Onlar yolda görüb məni saxladı.Qızım
əllərindəydi. Əgər dediyimizi eləməsən,onda
qızını bir də görə bilməzsən dedilər.
Həmidağa:- Bəs qəzada özün də ölsəydin necə?
- Qızımı buraxacaqdılar.
Atəş:-Onlar kimdi?
- Tanımıram.Birinin üzündə maska vardı,üzü
görünmürdü. Ona Agent deyirdilər.
Həmidağa:- Agent? Bəs adı nə idi?
- Bilmirəm,Agent olaraq tanıdım.
Həmidağa:- Bu Agent kim ola bilər?
Atəş:- Heç bir fikrim yoxdu.
Əjdər:- Qurban olum,qızımı