bunun
hesabını səndən soruşar? Keçən dəfə səni xilas
edəcəklərini düşünürdün? Bəs indi? Kim səni
xilas edəcək? Səni sevən ya da sayan kim var?
Elə bilirsən ki,yanında kölə kimi işləyən
adamlarına şans versəm səni buradan xilas
edərlər? Hər hansı birinə əgər Ziyanı öldürsən
səni buraxaram desəm,o dəqiqə gəlib gülləni
başına çaxar. Sən ancaq nifrət qazanmısan
Ziya. Amma mən? Nə qədər işgəncəyə məruz
qoysan belə məni tək adamım belə satmadı.
Niyə? Çünki mənim komandamda olanlar sadəcə
mənim adamlarım deyildi,mənim bacılarım və
qardaşlarım idi. Mən onlara patron yox,qardaş
olmuşam.Mən sənin kimi qız, günahsız
uşaq,körpə qatili deyiləm. Vicdansız deyiləm.
Mən səni bacımın,qardaşl
arım,ya da qardaşımın kiçik oğlunun qatili
olduğun üçün yox, insanlığın qatili olduğu üçün
öldürəcəm.Yeni Dünyaya məxsus məkan Yer
üzündən silinməlidi. Bunu sən edəcəksən Ziya.
Habili öldürdüyün kimi öləcəksən. Özünlə
bərabər Yeni Dünyaya məxsus binanı da
partladacaqsan. Təbii ki bombanın düyməsini
sıxanlar mənimlə Aytac olacaq.
- Məni elə öldürmə,yalvarıram.Lap istəsən qulun
olaram. Nə desən edərəm.
- Kaş ki,mənim kimi Allahın qulu olsaydın. Kaş
ki. Mən Allahın quluyam. Ömrünün sonunda
mənə deyil,Allaha yalvarıb məni xilas
desəydin,bəlkə də uca Yaradan sənə rəhm edib
xilas edərdi.
Ziya özünü yerə yıxıb Allaha dua etməyə
başladı:
- Allahım,bağışla məni. Xilas el...
Burada səsi tutulur. Nə qədər istəsə də danışa
bilmir.
Atəş:- O qədər günahsızı gözüyaşlı qoymusan
ki,Allah belə sənə rəhm etmir. Çünki bu dəqiqə o
günahsızlar sənin rəzil şəkildə ölməyin üçün
Allaha yalvarırlar...
Yeni Dünyanın məkanı. Ziya üstündə bomba əsə-
əsə qışqırmağa çalışır. Amma səsi heç cür çıxmır.
Atəşlə Aytac bombanın düyməsini birgə sıxırlar.
Məkan o dəqiqə alovlara bürünür. Atəş ailəsini
yadına salır. Onların ölümdən qabaq son
dəqiqələrini. Onlarla keçirdiyi xoş günləri.
Üzündə onların ölümündən bu yana ilk dəfə
sevinc hissi görünür. Çünki o artıq ailəsinin
intiqamını