Hüseyn,mən sənə bir şey demək
istəyirəm,amma necə deyim bilmirəm.
Hüseyn:- Yoxsa qaynanam var imiş,xəbərim
yoxdu? Sən mənim canım,elə şey demə.
- Yox bir. O haradan ağlına gəldi?
- Qızlar adətən sevgililərinə anaları haqda nəsə
deyəndə çəkinirlər. Nəysə de görüm nə olub?
- Ata olursan.
- Eh,elə bu idi? Mən də deyirəm nə olub?... Nə?
Nə oluram dedin?
- Bir az romantik olsaydın yaxşı olardı, amma
o bizim kitabda yazmaz. Ata olursan,ata.
- Səni qucaqlayacam.
- Olmaz.
- Olar,olar.
-Olmaz dedim...Ya olmaz...Ol..Hüseyn...
Məzarlıq. Atəş və Aytac ailəsinin məzarı
önündədir. Fatihə surəsini oxuyurlar. Amin
dedikdən sonra hər ikisi diz çökür məzarın
önündə.
Atəş:- Bu gün qarşınıza ilk dəfə başıdik
gəlmişik. İntiqamınızı almışıq. Bu gün bizim
qələbəmizdi. Sizin qələbənizdi. Artıq rahat
yatacaqsız.Biz də bir gün yanınıza gələrik.
Aytac:- Bizi bağışlayın ki, intiqamınızı bir az
gec ala bildik. İndi nə hesabınız varsa,özünüz
soruşun onlardan o tərəfdə.
Atəş:-Daima ürəyimizdəsiz. Həmişə də orada
qalacaqsız.
Sonra Atəş Gülayın qəbri önünə gəlir.
Atəş:- Yenə gəlmişəm sevgilim. Yenə sənin
yanındayam,həmişəki kimi sən də mənim
yanımdasan. Qəlbimdə. Qəlbimin tam
mərkəzində. Səni sevirəm Gülayım,həmişə də
sevəcəm.
Aytac qardaşının yanına gəlir.
Aytac:- Əfəndim,yeni bir cinayət var.Bizi
çağırırlar.
Atəş:- Görəsən bir gün də rahat ola biləcəyik?
Nəysə gedək.
Atəş son dəfə sevgilisinin və ailəsinin məzarına
baxıb gülümsəyərək bacısı ilə birgə təşkilata
doğru irəlilədi...
Cənnət insanın xoşbəxt olduğu yerdir. İnsana
ailəsinin və sevgilisinin yanı Cənnətdir. Çünki
insan ən çox o vaxt xoşbəxt olur. O ki qaldı
ölümsüzlüyə, ölümsüz olmaq öldüyündən sonra
belə kiminsə ürəyində ölənə qədər qala
bilməkdir. Eyniylə Gülay kimi...
SON

Bütün oxuculara öz təşəkkürümü bildirirəm.
Hekayə haqda fikirlərinizi bilmək