məkanınıza dönün,sizin heç bir günahınızın olmadığını bilirik.
- Yaxşı ki siz varsız Atəş bəy. Mənim dostlarımı gözümün önündə vuran...
- Rəşad.
- Bəli,o.
- Tezliklə o da tutulacaq.Narahat olmayın.
- Habil necədi?
- Bir müddət yanına getməyin.Mənim adamlarım xəstəxanada onu qoruyurlar.
- Təşəkkür edirəm.
- Bu arada başınız sağ olsun.Günel xanıma görə təəssüflənirik.
- O mənim anam kimiydi. Onun qatilini cəzalandırın Atəş bəy.
- Heç şübhəniz olmasın...
Günay:- Məkanda heç kim yoxdu ki?
Leyla:- Əla,üçümüz bir az dincələrik.
- Keçmiş günlərini xatırlamaq istəyirsən?
- Allah eləməsin.
İlkin:- Keçmişdə nə olub ki?
Günay:- Heç.Bu dəli qız keçmişdə Atəş bəyin bacısının sevgilisini əlindən almışdı.
- Yaxşı görək,neyləmisən sən Leyla?
Leyla:- O günləri yadıma salmayın. Daha heç kimi kimsənin əlindən alan deyiləm.
- Amma mən sizi Atəşin əlindən alacam!
Hər üçü səs gələn tərəfə döndü.O an atəş səsləri gəldi,hər üçü yerə yıxıldı.Ayşən onlara yaxınlaşıb Günayın hələ ki yaşadığını gördü.
Ayşən:- Əgər Atəş gələnə qədər yaşasan,ona mənim salamımı çatdırararsan...
Atəş:- Hüseyn, bütün komandaya xəbər ver,Habilin olduğu xəstəxanada toplanırıq.
-Hamının xəbəri var ser,amma...
- Nə olub?
- Günaygil telefonlarına cavab vermirlər,nigaran qalmışam.
- Haradadılar ki?
- Günay araşdırma aparıb məkana geri qayıdacaqlarını demişdi.
- Ora gedək onda...
Aydan gözlərini açıb ətrafında həkimləri gördü.
Aydan:-Son dəfə bacımı görmək istəyirəm.
Aydanı morqa gətirdilər. Aytənin üzünü açdı.Göz yaşları içində boğulurdu.
Aydan:- Bağışla məni bacım! Mənim ucbatımdan oldu. Özümü heç vaxt bağışlamayacam. Amma and içirəm vicdanıma,ya sənin kimi mən də öləcəm,ya da o canilərdən intiqamımızı alacam. Hətta Ayşəndən də. Mən sənin intiqamını alacam! Bağışla məni Aytən,bağışla...
Atəşlə Hüseyn məkana daxil olan kimi dostlarının qanlar içində yerdə olduğunu gördü.
Hüseyn:- Günay!
Qaça-qaça yanlarına gəldilər.Leylayla İlkin ölmüşdü.
Günay çətinliklə gözlərini açdı.
Atəş:-