düşmən deyil.
Nicat:- Necə yəni düşmən deyil?
- Sənin İskəndər bəyin adamı olduğunu bilirəm.
- Nə danışırsan,nə İskəndəri?
İskəndər:- İnkar etmə,danışmağa icazə verirəm.
Nicat:- Əfəndim,sizin nə işiniz var burada?
İskəndər:- Geri qayıtmışam Nicat,artıq buralardayam.
Həmidağa:-Bağışlayın,mehriban söhbətinizi bölürəm,amma biri mənə də nə olduğunu izah edə bilər?
Hamı gülür...
Xumar:- Vəssəlam,iş bu qədər, həll etdik. Hamı həbs olundu.
Aytac:- Yox,maşallah Atəş özünə layiq bir komanda yığıb.
Əfsanə:- Hələ öyrənirik komandir.
Aytac:Yox,həqiqətən əla idiniz. Bu qədər tez başa çatacağını gözləməzdim.
Xumar:- Sənin qədər professional deyilik.
Aytac:- Bu işlərin qızıl qaydası nədi bilirsiz? Heç vaxt bacardığın ən kiçik işi belə başqasının kiçik görməsinə imkan vermə. Başa düşdüz?
- Bəli komandir.
- Onda gedək.Bu arada mən də Atəşə zəng vurum.
Atəş:- Alo,nə oldu?
Aytac:- Əmriniz yerinə yetirildi ser.
- Anlaşıldı. Biz sorğu otağına gəlirik. Siz də ora gəlin.
- Oldu ser.
Telefonu söndürür.
Əfsanə:- Bir söz soruşa bilərəm komandir?
- Soruş.
- Əkiz qardaşına niyə ser deyirsən?
- Bu işlərin ikinci qaydası,vəzifəni yerinə yetirərkən,sadəcə vəzifə önəmlidir. Vəzifə bacı-qardaş tanımır,əmr alınır,yerinə yetirilir...
Aydan Aytənin məzarı önündə göz yaşları içindədi.
Aydan:- Məni tək qoyub getdin,Ayşən vəfasız çıxdı,indi mən neyləyəcəm tək? Əgər bu işlərə qarışmasaydım heç olmazdı bunlar. Nə edəcəm mən yalnız? Yanımda heç kim yoxdu,bax. Bir mən,bir də soyuq məzar daşın.Heç olmasa bir dəfə bacı de,gedim
bir də gəlməyim. Amma deyə bilmirsən. Deyə bilmirsən. Sənin üçün çox darıxmışam Aytən.
Aydan kənardan ağacın arxasından Aytənin ona baxıb ağlsmasını görmürdü. Aytən telefonunu çıxarıb Əfsanəyə zəng vurdu.
Əfsanə:-Eşidirəm kraliça?
Aytən:- Mən daha dözə bilmirəm,əsər yazırsan ha,orada ölən bir qız vardı,əslində sağ qalan,onun axırı nə olacaq?
Əfsanə Aytənin nə demək istədiyini anladı.
Əfsanə:- Hələ heç özüm də bilmirəm necə yazım.Qoy müdirdən