Dünya nə qədər gözləmək fikrindədi? Onlarla da hesabımı bitirəcəm. Hamı ilə bir-bir. Bu virusun çarəsi olan dərmanı mənə ver.
- Bu dəqiqə əfəndim.
Həkim həm virusu, həm də onun əlacını Cəbrayıla verir.
Həkim:- Buyurun əfəndim.
Cəbrayıl:- Həkim,məndən başqa heç kim bu virusun əlacını bilməməlidi. Mən bu həyatda yalnız özümə inanıram. Başqa heç kimə.
Həkim:- Anlamadım.
- Gülə-gülə həkim. Cəhənnəmdə görüşərik!
Cibindən bıçağı çıxarıb Həkimi vurub öldürür.
Cəbrayıl:- Bu həyatda özümdən başqa heç kimə inanmıram.
Telefonla "Tanrı"ya zəng vurur.
Cəbrayıl:- Mən Bakıdayam. Vaxt təyin elə görüşək. Vacibdi. Bu gün...
Üzeyir:- Buyur Atəş,xoş gəlmisən.
Atəş:- Təşəkkür edirəm əfəndim. Sizi gördüyümə sevindim.
- İstəyərdim ki Həmidağa da burada olsun. Amma vacib işi olduğundan gələ bilmədi.
- Yəqin ki,o da gələr. Siz məni nəyə görə çağırmısınız?
- Ziya Fərəcova görə. Onu istəyirəm.
- Başa düşmədim.
- Ziya Fərəcovu mənə təhvil verəcəksən. Onunla məsələnin davamını özüm danışacam.
- Ziya Fərəcov mənə lazımdı.Onu heç kimə vermərəm. Heç kim də mənim əlimdən onu ala bilməz.
- Burada əmrləri mən verirəm Atəş. Mən nə desəm o olacaq.
- O mənim ailəmin qatilidi. Başa düşürsünüz? Onu mənim əlimdən almağa heç kimin gücü çatmaz.
- Ya onu mənə verirsən,ya da istefa verib işdən ayrılırsan. Bu işdə qalmaq üçün mənə tabe olmalısan Atəş. Başa düşürsən? Mənə tabe olmalısan.
- İşinizi bitirib mənə təslim edəcəksiz.
- Neyləyəcəyimi səndən soruşmayacam. Ziya mənə lazımdı,sənin onunla işin bitdi.
- Neyləmək istəyirsiz?
- Müzakirə bitmişdir. Dərhal əmr ver,adamların Ziyanı mənə təslim etsinlər.
Atəş Hüseynə zəng vurur.
Hüseyn:- Buyurun ser.
Atəş:- Ziya Fərəcovu MİT- ə gətirib Üzeyir bəyə təslim et.
- Ser,nə danışırsız siz?
- Dediyimi elə,əmr edirəm.
- Yaxşı ser.
Telefonu söndürür.
Atəş:- İnanıram ki,siz də xain deyilsiniz. Atamın dostu olmusunuz. Əks təqdirdə dediyinizi etməzdim.
Üzeyir:- Uzatmayaq.Sənə işlərində uğurlar diləyirəm...
"Tanrı":- Sənin burada nə işin