qorxduğum variant. Üzeyirlə Tamilla böyük oyun oynayırlar. Bu isə özü iki nəticəyə ayrılmaq deməkdi. Ya bu oyun Yeni Dünyanı yox etmək üçündü.Ya da bizi...
Nurlan:- Yəni deyirsən heç nə xatırlamırsan? Adın nə idi sənin?
Habil:- Habil.
- Ay sağol,bunu əzbərləyə bildin. Mənim adım nə idi?
- Nurlan.
- Sən lap dahisən ki. Yavaş-yavaş alınır.
Aytən:- Nurlan bəy,adama bunu min dəfə dediniz. Körpəyə desəz o da artıq adları əzbərləyərdi.
Aydan:- Daha demə Aytən. Habil də bezdi,biz də bezdik.
Habil:- Mən adları əzbər bilirəm. Başqa heç nə xatırlamıram.
Aydan:- Heç xatırlamasan yaxşıdı.Keçmişin adam balalarının keçmişinə oxşamır onsuzda.
Nurlan:- Məni də təhqir edirsən.
- Guya səndə oxşayır ki?
Aytən gülür.
Habil:- Mən pis adam olmuşam?
Aytən:- Yox Habil,bacıma fikir vermə.
Aydan:- Yox,əla adam olub. Qızları qaçırıb...
Aytən:- Bacıcan,keçmişi xatırlatmayacayıq ona,həkim dedi ya.
- Doğrudan?
- Bacı,zarafat edirsən düz deyil?
-Yox.
Aytən ona sərt şəkildə baxır.
Aydan:- Hə. Həəə. Mən zarafat edirəm,dünyanın ən gülməli zarafatıdı.
Nurlan:- Artıq necə gülməliydisə necə güləcəyimi bilmədiyim üçün gülə bilmədim.
Habil:- Başqa dostlarımız var?
Nurlan:- Hə. Ana kimi sevdiyimiz Günel var idi. Öldü.
- O kim idi?
Aytən:- Nurlan!
Nurlan:- Müəlliməmiz,hə bizim riyaziyyat müəlliməmiz. Bizə ana kimi baxırdı. Yazıq qız,cavan yaşda getdi.
Aytən:- Sən niyə danışmırsan Ayşən?
Ayşən:- Sizin mənasız söhbətinizə qulaq asmaq daha maraqlıdı,nəinki söhbətə qoşulmaq.
Bu vaxt Ayşənə mesaj gəlir. Əfsanə yazırdı:
- Ayşən,oradakıların həyatı təhlükədədi. Sizdən intiqam almaq istəyirlər. Nurlanla birlikdə onları qoruyun. Əliniz tətikdə olsun...
Tamilla:- Ziya bəy,necəsiz?
Ziya:- Xoş gəlmisən,buyur.
- Çox sağ olun,çox qalmayacam.Üzeyir bəyin sizdən bir xahişi var.
- Buyursun,əmr etsin.
- Virusun kimin əlində olduğunu bilmək istəyirik. O virus sizin əlinizdə olmalıdı,başqasının yox.
- Təmamilə haqlısan. O virusa ən layiqli olan şəxs mənəm. Amma əlimdən alırlar.
-