buradan xilas
ederler? Her hansı birine eger Ziyanı öldürsen
seni buraxaram desem,o deqiqe gelib gülleni
başına çaxar. Sen ancaq nifret qazanmısan
Ziya. Amma men? Ne qeder işgenceye meruz
qoysan bele meni tek adamım bele satmadı.
Niye? Çünki menim komandamda olanlar sadece
menim adamlarım deyildi,menim bacılarım ve
qardaşlarım idi. Men onlara patron yox,qardaş
olmuşam.Men senin kimi qız, günahsız
uşaq,körpe qatili deyilem. Vicdansız deyilem.
Men seni bacımın,qardaşl
arım,ya da qardaşımın kiçik oğlunun qatili
olduğun üçün yox, insanlığın qatili olduğu üçün
öldürecem.Yeni Dünyaya mexsus mekan Yer
üzünden silinmelidi. Bunu sen edeceksen Ziya.
Habili öldürdüyün kimi öleceksen. Özünle
beraber Yeni Dünyaya mexsus binanı da
partladacaqsan. Tebii ki bombanın düymesini
sıxanlar menimle Aytac olacaq.
- Meni ele öldürme,yalvarıram.Lap istesen qulun
olaram. Ne desen ederem.
- Kaş ki,menim kimi Allahın qulu olsaydın. Kaş
ki. Men Allahın quluyam. Ömrünün sonunda
mene deyil,Allaha yalvarıb meni xilas
deseydin,belke de uca Yaradan sene rehm edib
xilas ederdi.
Ziya özünü yere yıxıb Allaha dua etmeye
başladı:
- Allahım,bağışla meni. Xilas el...
Burada sesi tutulur. Ne qeder istese de danışa
bilmir.
Ateş:- O qeder günahsızı gözüyaşlı qoymusan
ki,Allah bele sene rehm etmir. Çünki bu deqiqe o
günahsızlar senin rezil şekilde ölmeyin üçün
Allaha yalvarırlar...
Yeni Dünyanın mekanı. Ziya üstünde bomba ese-
ese qışqırmağa çalışır. Amma sesi heç cür çıxmır.
Ateşle Aytac bombanın düymesini birge sıxırlar.
Mekan o deqiqe alovlara bürünür. Ateş ailesini
yadına salır. Onların ölümden qabaq son
deqiqelerini. Onlarla keçirdiyi xoş günleri.
Üzünde onların ölümünden bu yana ilk defe
sevinc hissi görünür. Çünki o artıq ailesinin
intiqamını almışdı. Gözünü yumub
"Allahım,şükür ki,o biri terefe başıaşağı
gelmeyecem"deyib Aytacı qucaqlayır. Aytac göz
yaşlarını saxlaya bilmir. Bu gün onların qelebe
günü idi. Ziyanın qalıqları bele haradadı heç
kim

<< 1 ... 142 143 [144] 145 146 ... 148 >>