Yaxşı ki siz varsız Ateş bey. Menim dostlarımı gözümün önünde vuran...
- Reşad.
- Beli,o.
- Tezlikle o da tutulacaq.Narahat olmayın.
- Habil necedi?
- Bir müddet yanına getmeyin.Menim adamlarım xestexanada onu qoruyurlar.
- Teşekkür edirem.
- Bu arada başınız sağ olsun.Günel xanıma göre teessüflenirik.
- O menim anam kimiydi. Onun qatilini cezalandırın Ateş bey.
- Heç şübheniz olmasın...
Günay:- Mekanda heç kim yoxdu ki?
Leyla:- Ela,üçümüz bir az dincelerik.
- Keçmiş günlerini xatırlamaq isteyirsen?
- Allah elemesin.
İlkin:- Keçmişde ne olub ki?
Günay:- Heç.Bu deli qız keçmişde Ateş beyin bacısının sevgilisini elinden almışdı.
- Yaxşı görek,neylemisen sen Leyla?
Leyla:- O günleri yadıma salmayın. Daha heç kimi kimsenin elinden alan deyilem.
- Amma men sizi Ateşin elinden alacam!
Her üçü ses gelen terefe döndü.O an ateş sesleri geldi,her üçü yere yıxıldı.Ayşen onlara yaxınlaşıb Günayın hele ki yaşadığını gördü.
Ayşen:- Eger Ateş gelene qeder yaşasan,ona menim salamımı çatdırararsan...
Ateş:- Hüseyn, bütün komandaya xeber ver,Habilin olduğu xestexanada toplanırıq.
-Hamının xeberi var ser,amma...
- Ne olub?
- Günaygil telefonlarına cavab vermirler,nigaran qalmışam.
- Haradadılar ki?
- Günay araşdırma aparıb mekana geri qayıdacaqlarını demişdi.
- Ora gedek onda...
Aydan gözlerini açıb etrafında hekimleri gördü.
Aydan:-Son defe bacımı görmek isteyirem.
Aydanı morqa getirdiler. Aytenin üzünü açdı.Göz yaşları içinde boğulurdu.
Aydan:- Bağışla meni bacım! Menim ucbatımdan oldu. Özümü heç vaxt bağışlamayacam. Amma and içirem vicdanıma,ya senin kimi men de ölecem,ya da o canilerden intiqamımızı alacam. Hetta Ayşenden de. Men senin intiqamını alacam! Bağışla meni Ayten,bağışla...
Ateşle Hüseyn mekana daxil olan kimi dostlarının qanlar içinde yerde olduğunu gördü.
Hüseyn:- Günay!
Qaça-qaça yanlarına geldiler.Leylayla İlkin ölmüşdü.
Günay çetinlikle gözlerini açdı.
Ateş:- Kim?
Günay:- Ay...şen.
Ateş:- Hüseyn,Günayı tez xestexanaya

<< 1 ... 38 39 [40] 41 42 ... 148 >>