Aglima guclerimden istifade etmek gelse de bunun umidsiz bir shey oldugunu dusundum. Tabe gucum bu derecede zeiflemisdise o biriler daha da istifadesizdi.
Artiq dusunmeden hucreden qacaraq cixdim....Her kesi oldururuk eziz dostum.
Kimini gullerle, kimini sozlerle
Kimini elediklerimizle, kimini elemediklerimzle....

Dostoyevski

Dehlizden iri addimlarla cixmaga calisirdim ki, Sergey qarsima cixinca ona deymemek ucun ozumu gucle saxladim.
-Bura cox tehlukelidir. Neinki bura tek gelmeli, mence hec gelmemelisen-deyerek ciynimden tutub, sesini alcaltdi. Uz ifsdesi cox tedirgin idi ve narahat oldugu qehveyi gozlerinden oxunurdu. Rus teleffuzu ve adi haradan geldiyini ele verse de, qehveyi rengli qirmizimtil qarisiqi gozleri qohum oldugumuzun en temiz isbatiydi.
Sergey fikirlerimin qarisiq olmagindan xeberi olmamiscasina dusuncelerimi boldu.
-Aqamen terefinden tehdid edildiyini esitdim-deyerek koks oturdu. Evvelce onun xasiyyetinin soyuq oldugunu dusunsem de indi gozlerindeki edalet isiqini gore bilirdim. Goresen ona her sheyi danismaqla dogru secim ederdimmi? Ona guvene bilerdimmi? Bu suallari ozume vererken qan dasi haqqindaki fikirleri de onunla bolusmek aglima geldi. Shey...fikirler demiyim...suallar...ancaq onun meni silkelemesiyle aglimdakilar ucub getdi ve heleki bildiklerimi ozume saxlamagi ozu-ozume meslehet gordum.-ancaq...sene bacardigimiz qeder komeklik edeceyik. Menimle gel-deyerek bileyimden tutub ardinca dartisdirdi. Dehliz boyu addimlayib, qaranliq otaga donduk. Sari saclari uzun ve qaranliqda rengini belirtmeyecek dercede bogunuq gorunurdu. Rina ile bir-birilerine cox benzeyirdiler. Sergeyin sac rengi aciq sari idi. Addimlayarken bu otagin oldugunu dusundum lakin Sergey duracaq birine benzemirdi. Bir nece ici-ice otaqdan kecib, pillekenlerle asagi dusduk.eslinde iqametgahin girisi padvaldan olsa da biz onun birinci qatindaydiq. Lakin padvaldan da asagi dusduyumuzu hiss etdim. Rinani gorunce bir anliq teecublendim. Rina iri qapiya soykenerek