n geleni edecekdim. Onu hec vaxt tek buraxmayacaqdim.
-Me gorursen?-deye onun kefini acmaq ucun bele axmaq suallara bash vurdum.
-Dunyadaki pisliklerden xeberi olmadan, normal heyat suren insanlar....
Bu sozler qelbime ox kimi sancilmishdi. Movzunu deyismeye ozumu mecbur etdim.
-Belke biraz qan senin kefini acar?-deye bileyimi ona dogru uzatdim. Gulumseyerek meni geri cevirdi.
-Ozunu mecbur etme. Bunu istemirem. Hem...
-Bilirem. Hem ne?-deye celd elave etdim.
-Derik. Mene biraz..
-Ondan qan icdin?-uzunu pencereye cevirdi.-Arna? Menden basqasindan ice bilmediyini sanirdim.-uzume baxmirdi. Onun ucun nece cerin oldugunu bilirdim ancaq qisqancliqim qezebim derecede kontrol edilmeyecek idi.
-Senin ucun mecbur idim. Seni gormeli idim. Qan yoxdusa, guc de yoxdu. -bu sozler meni rahatlasdirmis ve o qeder de sarsitmisdi. Ozumu axmaq kimi hiss edirdim. Ne deyeceyimi bilmirdim.
-Men getmeliyem-celd elimi tutaraq basini mene cevirdi.
-Bu gun seni tek buraxmayacagam...
-Narahat olma, basqa bir delilik edecek deyilem. En azindan hec kimi oldurmeyeceyem-sesimde tarifsiz pesmanliq hissi vardi. Sozlerim de inanadirici deyildi. Cunki Derikin yanina gedib bu meseleni onunla danisacaqdim. Gorunur bunu hiss etmishdi ki elimi buraxmirdi. Ah, bu ruh bagi. Dusuncelerimin ona yansimasi meni narahat edirdi.
-Derik indi yaxshi veziyyetde deyil. Onu biraz yalniz buraxmaliyiq.-Nece? Onu da hiss edirdi? Ne? deyib agzimi acacaq idim ki ovuclari ile uzumu qavrayib basimi yerden qaldirdi. Gozlerimi berk-berk yumdum...Ilahi...Ona baxmaga bele utanc duyurdum. Oz kirliliyim ile onun mehsum baxislarini kirletmeye qorxurdum. Onun qarsisinda ozumu o qeder vehsi ve kirli hiss edirdim ki bu duygu hec neye sigmazdi
Hec bir soze...
Hec bir cumleye...
-Ele biri deyilsen. Buna meni inandira bilmeyeceksen.-deye gozlerimi acmaga mecbur etdi. Gozlerimi astadan acaraq onun qehveyi gozlerine kilidlendim.
-Bezen hisslerimiz bizi idare edir. Bu sadece bir bedbext hadise idi. Her shey