kecdi.
-Arna, menden uzaq durmalisan...
-Men tam da istediyim yerdeyem. Sene ehtiyyacim var.
Meni atmirdi...
Meni terk etmirdi...
Gozlerindeki o sevgini gorurdum. Her ne olursa olsun mene guvenirdi. Mene inanirdi. Ozumu saxlamadan yavash-yavash ona yaxinlasdim. Gozlerim dodaqlarina surusurdu. Onun nefesini hiss edecek derecede ona yaxin idim. Ozume teziq ederek "dayan" desem de hisslerim beynime engel olurdu. O da meni hiss edirdi. Ancaq terpenmirdi. Biraz daha yaxinlasharaq buz kimi dodaglarimi onun heyat verici isti dodaglarina yapisdirdim. O an dunya donmushdu. Bedenimde yayilan isti qigilcim butun huceyrelerime axaraq urek doyuntulerimi guclendirirdi. Her shey donmusdu. Bu kecen defeki hadise deyildi. Utanc hissi deyildi. Bu sadece ikimizin oldugu dunya idi. Onun da urek doyuntulerini esidirdim. Vampir duygularim buna komek etse de insanin bele eside bileceyi berklikde doyuntu idi. O da meni isteyirdi...O da meni sevirdi....
Dodaglarimi asta ve onu incitmeyec…Onun dodaglari dodaglarima toxundugu an icimdeki her shey alovlanmisdi. Bedenime yayilan istilik beynimin dumanlanmasina sebeb olmushdu. Ondan ayrilarken aglimda bir shey vardi. Onu isteyirdim...Onu sevirdim... O menim axtardigim adam idi....Leo...
Sarayda yasadigimiz hadise her birimizi sarsitmish ve o derecede de yormushdu.
Leo ne qeder tekid etse de Derik nobeti buraxib, dincelmeyi qebul etmedi. Eynimizdeki palciq ve yash paltarlar ile bir-birimize kilidlenib yuxuya dalmishdiq. Ayildigim an Leonun sinesinde yuxuya daldigimi gordum. Yerimden qalxib, pencereye yaxinlasharaq perdeni cekdim.
Leonu Orda o veziyyetde tapdigim an onu dayandirmagi bacarmaram deye icimden qorxu kecmisdi. Ancaq yetise bilmisdim. Ozunu menim qarshimda vehsi mexluq kimi hiss edirdi. Bu dusuncesi duzgun deyildi, cunki kiminse sozlerine qulaq asib dayanacaq qeder icinde merhemet vardi. Ancaq Derik...Viktor yanilirdi. Esil cani Leo deyildi. O oz elleri ile birinin uzerinde canilik yaratmishdi. Deriki hec vaxt ele