oturaraq shok veziyyetde idim. Sabinaya qacib onu qaldirmaq isteyirdim, ancaq bedenim "vampir" sozunu esitmeyimden keyiyib qalmishdi.
-Axmaq qiz! Ele bilirdin senin dediyini edecem? Qehramanliq edib, padrushkani qutaracaqsan? Canin heyatini xilas edeceksen? Hahaha-Aqamen uzundeki iyrenc mimikani sergiledi- Yaxshilarin neyinden xosum gelir bilirsen? Hamisi axmaq yiginidir!
-Sen! Sen bunu canin bahasina odeyeceksen Aqamen!-deyerek men bagirib ayaqa qalxdim. Iki caduger pevezeng menim qolumdan tutaraq meni hereketsiz buraxdilar.
-Sene gelince ise, baci. Biraz daha geciksen peshman olacaqsan mesajini bu axmaqdan gondermishdim. Ay, seni qorumaq ucun canini bele vermek istiyirdi bilirsen? Ozun kimi qurban olmaga hazir insanlari etrafina toplamisan, bacishka.-uzumdeki "nifret" simasi ile onun gozlerinin icine baxdim.
-Qorxma, qardashin hele vampir deyil. Ancaq son deqiqelerini yasayir. Ya vampir olmalidi ya da olmelidir.
Cana nezer yetirdim. Aqamen onun cenesinden tutub one dogru dartishdirirdi. Uzu meyid rengi almishdi. Sanki simasindaki qan damarlarindan cekilerek bedenine axmish ve uzunde bosh ifade vardi. Leonun vampir oldugu gun yadima dushdu. "Bu secimdir. Mecburiyyet deyil" sozler qulaqlarimda cingildeyirdi. "Eger insan qani ile qidalanmasa ve ya insan oldurmese heyatina son qoymali olur". "Mecburiyyet deyil, secimdir"
"Secimdir!"....."Secimdir"....Sozler arda arda qulaqima dolurdu. Beynim dumanlanmishdi. Aqamen Cani menim qidalandirmagimi isteyirdi. Onu 1 gun idi ki, qansiz saxlamish ve eger Can qan icmese ve ya hansisa bir insanin heyatina son qoymasaydi oz heyatina elvida demish olacaqdi. Hani burda secim?! Hani burda edalet?! Qezebim, Aqameni oldurmek bacarigima qeder yukselmishdi. Indi Leonu anlayirdim, indi Derikin kecirdiyi hissleri basha dusurdum. Ancaq men aciz idim. Men Leo kimi insan oldurecek derecede cesur deyildim. Men qorxurdum. Bashqa secimim yoxdu. Cani butun olanlarin icine men atmishdim. O bunun heyati deyildi ve mene gore bunlara